ไร่ชาคุณพ่อชาญชัย

มื่อมาถึงบ้าน… บ้านไม้สองชั้นหลังเดิมของมิลินยังคงอบอุ่นเหมือนเคย ข้างตัวบ้านมีร้านบะหมี่เกี๊ยวเล็กๆ ที่คุณพ่อของเธอเปิดขายมาหลายสิบปี วันนี้ร้านยังเปิดอยู่ แต่มีเพียง แม่อัจฉรา ที่ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์คนเดียว คุณพ่อของเธอไม่ได้อยู่ที่บ้าน เพราะช่วงนี้เป็นฤดูเก็บใบชา คงออกไปดูงานที่ไร่ตั้งแต่เช้า เสียงกริ๊กเบาๆ ของกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น แม่อัจฉราหันมาตามเสียง ก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นกลุ่มคนที่เดินเข้ามา มิลินก้าวเข้าไปก่อน มินนี่เดินตามมาติดๆ อชิยืนอยู่ไม่ไกลนักมือจับมือมิลินไว้อย่างอบอุ่น แต่สายตาของแม่อัจฉรากลับ เบนผ่านมิลินไป แล้วไปหยุดที่มินนี่แทน ดวงตาของเธอเปล่งประกายขึ้นทันที เธอรีบก้าวออกมาหา ดึงมินนี่เข้ามากอดอย่างแน่น “มินนี่ลูก! กลับมาแล้วเหรอ แม่คิดถึงมากเลย!” มินนี่ยิ้มสดใส “หนูคิดถึงแม่เหมือนกันค่ะ เลยอยากกลับมาหา…” แม่อัจฉราหัวเราะเบาๆ แล้วลูบผมลูกสาวด้วยค