“ตื่นได้แล้วครับคุณโรส ถึงแล้วครับ”
หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาภายในรถยนต์คันหรูของชายหนุ่มซึ่งตอนนี้รถได้จอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้านไม้สักหลังน้อย เธอจึงยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดูเวลา ปรากฏว่าตอนนี้ใกล้สว่างเต็มทีแล้ว นี่เธอเดินทางมากับเขาร่วมสิบชั่วโมงเลยหรือ
“ที่นี่ที่ไหน”
“สวนส้มที่พ่อและพี่ชายผมทำงานอยู่ ลงมาได้แล้วคุณ”
หนุ่มสาวก้าวลงจากรถ ชายหนุ่มพุ่งตรงไปหลังรถเพื่อยกสัมภาระของเธอและเขาเข้าบ้านเพื่อจะได้นอนพักผ่อนเสียที หลังจากขับรถเป็นระยะทางไกลร่วมสิบชั่วโมงจากกรุงเทพถึงเชียงใหม่
โรสิตายืนจ้องมองบ้านหลังน้อยที่อยู่ตรงหน้า บ้านไม้สักสีสวยชั้นเดียวที่ปลูกอยู่บนเนินสูง รายล้อมไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่และสวนไม้ดอกไม้ประดับสวยงามจัดแต่งอย่างลงตัว หน้าบ้านมีเก้าอี้ไม้วางไว้ในสวนดอกไม้อีกทีหนึ่ง ถัดจากสวนสวยเธอเห็นลำธารเล็กๆ ที่มีน้ำไหลเอื่อยๆ ซึ่งสายน้ำจะไปสิ้นสุดลงที่ใดก็ไม่อาจรับรู้ได้ เธอมองไปรอบ
