เวลาผ่านไปห้าวัน โดยที่โรสิติแทบไม่ได้ก้าวเท้าออกจากบ้านหลังน้อยไปไหนเลย เดินออกมาสูดอากาศภายนอกได้ไกลสุดก็แค่ธารน้ำหลังบ้านเท่านั้น งานในสวนที่เขาบอกจะให้มาทำงานเก็บส้มเหรอ อย่าหวัง ได้มาเห็นต้นส้มของจริงๆ ก็แค่วันที่พ่อเขาเรียกให้ไปหานั่นแหละ
วันๆเขาเอาแต่กักขังตัวเธอไว้ภายใต้ร่างแกร่ง ไม่ในห้องนอนก็ห้องน้ำ ไม่ในห้องน้ำก็โซฟา ไม่บนโซฟาก็ลำธารตอนกลางวันแสกๆ ไม่ในลำธารกลางวันแสกๆ ก็สวนหน้าบ้านและโขดหินริมลำธารยามค่ำคืน เธอไม่เข้าใจว่าเขาไปเอาความหื่นกระหายมาจากที่ไหนหนักหนา ตั้งหน้าตั้งตาจ้วงแทงเธอไม่รู้จักเบื่อบ้างหรืออย่างไร
แต่ถ้าถามว่าตอนนี้ความรู้สึกลึกๆ ของเธออยากให้เขาเบื่อเธอไหม คำตอบที่ร้องตะโกนก้องกลับมาคือ ไม่ เธอไม่อยากให้เขาเบื่อเธอ อยากให้เขาให้ความสำคัญกับเธอแบบนี้ตลอดไป ไม่จำเป็นแค่เรื่องเซ็กซ์ที่เขาปรนเปรอเธอนะ แต่ช่วงเวลาอื่นๆ ที่เขาคลายอารมณ์เกรี้ยวโกรธลง เขาอ่อนโยนแ
