ในช่วงที่ภามติดงานเพื่อเร่งปิดคดีค้าอาวุธเถื่อน ตรีทิพย์แทบไม่เห็นหน้าเขาเลย มีเพียงข้อความส่งมาบ้างเป็นบางวัน เชื่อแล้วว่าเป็นตำรวจเวลามีคดีคือยุ่งมากจริงๆ
เธอเริ่มรู้สึกคิดถึงเขาตลอดเวลา ยิ่งวันไหนไม่มีข้อความจากเขาเธอยิ่งกังวล เมื่อความรู้สึกสะสมจนกลายเป็นความโหยหา เธอแทบจะไม่อยากทำอะไรเลย ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน
ตรีทิพย์กลายเป็นคนเงียบขรึม ไม่ค่อยร่าเริงเหมือนเมื่อก่อนแม้จะมีรอยยิ้มบ้างแต่ก็เป็นยิ้มที่ฝืนเต็มที
" พี่เค้ายุ่งอยู่ "
เป็นคำที่ผู้เป็นแม่มักปลอบเธอเสมอ
" ตรียังไม่ได้พูดอะไรเลย ไปทำงานดีกว่า "
" เดี๋ยวๆลูก ตรี แม่ฝากเอาอาหารเสริมกับอาหารกลางวันไปให้พี่เค้าที่ทำงานหน่อยนะ เห็นคุณปานวาดบอกว่าหักโหมงานจนบางทีไม่ได้กลับบ้านเลย "
" ค่ะ "
ตรีทิพย์รับอาหารจากผู้เป็นแม่ ก่อนจะเดินไปที่รถขับออกไปทำงาน ผู้เป็นแม่มองตามจนกระทั่งลูกสาวขับรถออกไป
ก็ลูกสาวเงียบผิดปกติ ไม่ร่าเ
