วันที่ลีล่าอายุครบหกเดือน ลลินายืนหน้ากระจกในห้องนอนตั้งแต่เช้า เธอสวมชุดสูททำงานของผู้หญิงสีดำเสื้อเชิ้ตตัวในสีขาว เข้ากับกระโปรงทรงสอบสีดำเหนือเข่า
เธอรู้สึกเหมือนกลับไปเป็นลลินาคนเดิม ผู้หญิงที่คุ้นเคยกับห้องประชุม เอกสารและการตัดสินใจทางธุรกิจ
มาวัชร์ยืนพิงกรอบประตูมองภาพนั้นเงียบๆ ในอ้อมแขนเขา ลีล่ากำลังเล่นของเล่นอย่างอารมณ์ดี
“พร้อมไหมครับ… คุณหัวหน้าแผนกเลขากลาง” เขาพูดแซวตำแหน่งใหม่ของลลินาด้วยรอยยิ้ม
ลลินาหันมายิ้มให้ “พร้อมค่ะ… คุณ MD”
ทั้งคู่สบตากัน ในดวงตาของทั้งคู่บอกถึงความภูมิใจในตัวตนของแต่ละคน เป็นความเคารพซึ่งกันและกันที่อยู่บนพื้นฐานของการให้เกียรติในฐานะของคู่ชีวิตที่ผ่านปัญหามาด้วยกัน และรู้ดีว่ากำลังยืนอยู่ตรงไหน
รถคันเดียวกันพาทั้งสองคนมาถึงบริษัทและจอดที่จอดรถผู้บริหาร ภาพมาวัชร์ลงจากฝั่งคนขับก่อนอ้อมมาเปิดประตูให้ภรรยา เป็นภาพที่พนักงานหลายคนเห็นพร้อมกัน
เ
