"ก็กูจะมาถามมึงเรื่องงานโปรเจคใหม่ที่กำลังจะไปดูที่ดินกันนี่ไง"
"แล้วไง" พูดกับเพื่อนแต่สายตาไม่ได้มองที่เพื่อนเลย
"แล้วไง? มึงมองอะไรวะ" นักรบก็เลยพลอยต้องได้มองไปที่ประตูด้วย แล้วก็คิดขึ้นได้ว่าเมื่อสักครู่ใครเดินออกไป "หนักนะมึงเนี่ย"
"แต่ก่อนกูรักผู้หญิงคนนี้มากไหมวะ"
"กูจะไปรู้กับมึงเหรอ กูไม่ได้อยู่ใต้เตียงมึงสักหน่อย"
ขนาดเขาจำเธอยังไม่ได้ แต่ความรู้สึกของเขาที่มีต่อผู้หญิงคนนี้ ทำไมมันถึงมากมายได้ขนาดนี้
"แล้วเรื่องงานโปรเจคใหม่เอายังไง..จะไปเย็นนี้หรือพรุ่งนี้"
"ไปอีกแล้วเหรอวะ"
"หรือมึงจะให้กูไปดูที่ดินคนเดียว"
"มึงทำได้ไหมล่ะ"
"โปรเจคพันล้านมึงกล้าให้กูทำไหมล่ะ"
"ไม่กล้า"
"ก็นั่นไง"
ค่ำมืดของวันเดียวกันนั้น..
วันนี้อาทิตย์มีงานต้องทำ กลับบ้านพร้อมวาดเดือนไม่ได้ แต่เขาก็ให้นักรบมาส่งเธอที่บ้านก่อน เพราะงานโปรเจคใหม่ที่จะต้องไปดูที่ดินต่างจังหวัด ต้องได้เตรียมเอกสาร
