ผลสอบย้อนหลังนับเป็นที่น่าพึงพอใจของบุคคลที่เลือกให้โอกาสคิร่าอีกรอบ ทว่ายิ่งใกล้เทอมสุดท้ายของชั้นปีความว่างเปล่ามันช่างยาวนานในความคิดเหลือเกิน
ตอนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจากวันนั้นมันผ่านเลยมานานแค่ไหนแล้ว แต่ก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงเรื่องที่มันผ่านเลยมาได้ ความร้อนระอุที่แผดเผาส่งผลให้กระวนกระวายใจจนแทบไม่อยากที่จะก้าวหน้าเดินต่อ ทว่าความหวังลึก ๆ ที่จะได้พบกันอีกสักครั้งทำให้เขาเลือกที่จะกล้าเอ่ยปากขอกับผู้เป็นอาอีกครั้ง
“ไหนบอกว่าอยากจะได้บริษัทแม่เราคืนไง”
“เรื่องนั้นผมไม่ได้ลืมครับ แต่...”
“อยากบินไปง้อหนูเขียนฝันด้วยว่างั้น”
“ครับ แต่จริง ๆ ผมแค่อยากเจอฝันอีกสักครั้ง ไม่ได้หวังให้เธอกลับมาเจ็บซ้ำ ๆ กับคนอย่างผมอีกแล้ว”
บุคคลที่นั่งใช้สายตาไล่อ่านตัวหนังสือบนเอกสารในห้องพักขยับยิ้มขึ้นมา หลานชายคนเดียวของอธิปคงจะโตขึ้นมากกว่าเมื่อก่อนแล้ว อีกทั้งเขาเองก็มีความรู้สึกผิดต่อมารดา
