“ตกลงมึงพากูมาทำอะไรที่นี่นะ”
วาโยถอดแว่นกันแดดราคาแพงออก มองดูผืนทะเลระยิบระยับสีครามกว้างตรงหน้าด้วยความไม่เข้าใจเท่าไหร่ เห็นคนข้างกายที่หลังกลับมาจากง้ออดีตคู่ขาแล้วตั้งหน้าตั้งตาทำงานงก ๆ ก็ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะอยากเก็บเงินมาเที่ยวเช่นนี้ แบบนั้นบอกเขาก็ได้หรือไม่ เพราะแค่อยากจะมาพักผ่อนสมองนาน ๆ ที ค่าเที่ยวในประเทศแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงเขาไม่ร่วงหรอก
เพราะวาโยเองก็เพิ่งได้รับรู้ข่าวสุดช็อกจากปากเอเดนมาว่าคิร่ามันโดนบิดาตัดหางปล่อยวัด จากที่เป็นหมาวิ่งตามเขียนฝันคุณหนูบ้านรวยอยู่ ตอนนี้ได้เป็นหมาจรจัดแล้วจริง ๆ แต่ขี้เรื้อนหรือไม่ เขาเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน
“ช่วยหาฝันที”
“คือยังไงนะ?”
“เฟิ่งไม่ได้บอกมึงเหรอว่าฝันกลับไทยมาแล้ว” คิร่าเองก็เพิ่งรู้ความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิทได้ไม่ได้ แต่มันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขา เนื่องจากตอนนี้ก็ยังเอาตัวเองไม่รอดเลย และที่รู้ว่าหญิงสาวได้กลับมาไทยแล้ว
