“ขอบคุณอามากครับ แต่ระหว่างที่รอผมเรียนจบ ฝากอาดูให้ก่อนได้ไหมครับ ระหว่างนี้ผมจะตั้งใจเข้าไปเรียนรู้งานทุกอย่างด้วยตัวเองเท่าที่จะทำได้” ความจริงคิร่าเกรงใจผู้เป็นอาที่ช่วยเหลือและให้คำแนะนำตนเองเป็นอย่างมาก แต่ถ้าจะให้เขาเข้าไปจัดการอะไรใหม่หมดเลยด้วยตัวเองตอนนี้ก็คงจะทำได้ไม่ดีมากพอ เผลอ ๆ บริษัทที่มารดาสร้างมาอาจจะเละเทะไม่เป็นท่ามากกว่าในตอนที่บิดาไม่นึกจะสนใจแล้วให้คนอื่นเข้ามาทำแทน
[ไม่มีปัญหา อาบอกจะช่วยแล้วยังไงก็ต้องช่วยให้สุด แล้วเรื่องพ่อเรา รู้ข่าวแล้วใช่ไหม โอเคหรือเปล่า]
“ผมไม่ได้อะไรกับเขาแล้วครับ รู้สึกดีเหมือนกันที่ถึงคราวเขาต้องโดนสังคมในแวดวงตราหน้า จับกลุ่มนินทาว่าเอาเมียน้อยเข้าบ้านตั้งแต่ภรรยาคนเก่ายังไม่ตาย แบบนั้นสังคมจอมปลอมที่เขาอยู่คงจะรังเกียจไม่มีใครอยากที่จะร่วมงานกับเขาไปอีกนาน”
[อือ กรรมใดใครก่อ ถึงคราวก็ต้องรับมัน ได้ยินแบบนี้แล้วก็ดี ส่วนบ้านหนูเขียนฝั
