“โทรมาแล้วทำไมไม่พูดคะ”
เขียนฝันที่เลือกหลบออกมาอยู่ข้างร้านคนเดียวเงียบ ๆ ใช้แผ่นหลังบางพิงไปกับกำแพงอย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรมากว่าเสื้อผ้าราคาแพงที่สวมใส่อยู่นั้นจะเปรอะเปื้อนหรือไม่ คุยกับเจ้าของงานวันเกิดมันก็สามารถผ่อนคลายความเครียดลงได้บ้างอยู่หรอก ทว่าก็หาใช่ทั้งหมด และปลายสายเรียกเข้าก็ส่งผลให้เธอต้องแยกตัวออกมาทั้งที่จะอยู่คุยตรงนั้นเลยก็ได้
ไม่รู้สิ เขียนฝันรู้สึกว่าเรื่องยุ่งเหยิงพวกนี้มันคงจะต้องจบลงได้แล้วหรือไม่
[ออกไปดื่มเหรอครับ]
“ค่ะ โทรมาเพราะเรื่องแค่นี้เหรอ”
[ฝัน ผมเคยบอกหลายครั้งแล้วนะครับว่าผมไม่อยากทะเลาะกับคุณ]
“ฝันแค่ถามกลับ คิร่าจำเป็นต้องหงุดหงิดใส่กันขนาดนั้นนี้เลยเหรอคะ ถ้าคุณไม่ลืมว่าเราเป็นอะไรกัน ฉันเองก็ไม่ลืมค่ะ” เธอเลือกแนบใบหน้าที่เครื่องมือสื่อสารชิดหูเอาไว้กับหัวไหล่ หาซิปโป้ซึ่งมีติดอยู่ในกระเป๋าออกมาเพื่อต่อบุหรี่กลิ่นโปรด แน่นอนว่าเขียนฝันไม่ได้ติ
