“พริ้มรบกวนคิร่าไหม ต้องขอโทษด้วยนะ ที่ให้ออกมาช่วยดึกดื่นขนาดนี้”
คนที่เพิ่งคุยกับช่างประจำแถวนี้เสร็จระบายยิ้มบางให้เพื่อนสมัยมัธยม ช่วงนี้อากาศแปรปรวน อีกทั้งรถยนต์ของหญิงสาวก็ไม่ได้เสียไกลจากร้านสักของคิร่าเท่าไหร่ มันไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงอะไร เขาจึงไม่ปฏิเสธที่จะช่วยเหลือเธอ
“เหมือนฝนจะตกอยู่ตลอด ผมไม่กล้าปล่อยให้พริ้มอยู่รอคนเดียวหรอกนะครับ อีกอย่างแถวนั้นก็ค่อนข้างมืดด้วย”
“ถ้าเขาคิดได้แบบคิร่าก็คงจะดี”
“หมายถึงยังไงครับ” คิร่าเลือกนั่งลงข้าง ๆ หญิงสาว เพื่อรอเจ้าของอู่เช็กความเสียหายของรถ จากอาการเบื้องต้นแล้วก็คงจะหนักเอาเรื่อง เพราะดูก็รู้แล้วว่ายานพาหนะคันนี้ถูกใช้งานมาอย่างหนัก
“ทินน่ะ หลัง ๆ มานี้เขาไม่เหมือนเดิมเลย คิร่าก็รู้ใช่ไหมว่าพวกเราคบกันมาตั้งแต่มอปลาย”
“อ่า ครับ”
แล้วใครมันจะไม่รู้เรื่องของคนที่ตัวเองแอบชอบบ้าง
“เขาไม่เคยพูดไม่ดีใส่พริ้มเลยสักครั้ง แต่ช่วงหลั
