ใบข้าวมองไปรอบห้อง แล้วผงกศีรษะมองตัวเอง เธอกำลังนอนอยู่บนเตียง ข้างเตียงมีเสาน้ำเกลือ
“โรงพยาบาลเหรอ...”
ใบข้าวพึมพำแล้วพยายามคิดทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ แล้วเธอก็จำได้ว่า เธอนั่งรถมากับแม่ กับผัวใหม่ของแม่ แล้วอยู่ดี ๆ เธอก็หมดสติไป แต่ก่อนที่เธอจะหมดสติ เธอจำได้ว่ามีผ้าเย็น ๆ โปะมาที่จมูก
“ใบข้าว” เสียงทุ้มคุ้นเคยที่ดังขึ้นตรงประตูทำให้ใบข้าวหันไปมอง
“นาย…”
ทิวเดินไปหยุดยืนข้างเตียงคนไข้ เขาลูบศีรษะเธอเบา ๆ แล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก
“เธอปลอดภัยแล้ว”
“แล้วแม่ล่ะคะ”
ทิวจับมือบางข้างหนึ่งมากุมไว้ เขามองสบตาเมียด้วยแววตาจริงจัง
“แม่เธอกับผัวใหม่วางแผนจะเอาเธอไปขาย”
คำบอกเล่าจากปากของทิวเพียงแค่ประโยคเดียว น้ำตาก็เอ่อคลอเต็มดวงตาคู่สวย
ใบข้าวเม้มปาก กลั้นสะอื้น
“แต่ต่อไปนี้ แม่ของเธอจะไม่มายุ่งกับเธออีกแล้ว”
“นายทำอะไรแม่เหรอคะ…”
“ฉันไม่ได้ทำอะไรแม่ของเธอ ฉันปล่อยพ
