พิมพ์แพรดาวขยับตัวอย่างเมื่อยขบ ก่อนจะรู้สึกถึงความอุ่นร้อนแผ่วๆ อยู่ข้างกาย เธอขมวดคิ้วใครกันมานอนอยู่ตรงนี้
พอหันไปมองชัดๆ หัวใจแทบหยุดเต้น ยิ่งนึกถึงเรื่องเมื่อคืนหญิงสาวก้มมองสภาพของตัวเอง เมื่อคืนเธอไม่ได้ฝันแต่มันคือความจริง
“กรี๊ดดดด” หญิงสาวกรี๊ดลั่นสุดเสียง ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วถีบเขาเต็มแรงจนร่างสูงร่วงลงจากเตียงไป
ตุ้บ
“โอ๊ย เธอเป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ย!” เขาตะโกนขึ้นมาพร้อมขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด
“แล้วพี่มานอนข้างแพรได้ยังไงล่ะคะ!” เธอหน้าขึ้นสีแดงจัดด้วยทั้งความตกใจและเขิน
“นี่มันห้องฉันต่างหาก!” เขาชี้นิ้วกลับไปที่เตียง พร้อมกับลุกขึ้นโดยที่ยังไม่สวมเสื้อผ้า
“ว้าย ไอ้บ้านี่” เธอบ่นอุบอิบเมื่อเขาเล่นไม่ใส่อะไรเลย พร้อมกับดึงผ้าห่มมาปิดหน้าตัวเองไว้ พลางหลบตาเขาแทบไม่ทัน
“เธอตื่นมาก็ดีแล้วไสหัวออกไปจากห้องของฉัน เรื่องเมื่อคืนหวังว่าคงไม่เอาไปฟ้องแม่ของฉันหรอกนะ
