พิมพ์แพรดาวก้าวเข้ามาในบริษัท กลิ่นหอมของดอกไม้ก็อบอวลไปทั่วจนเธอต้องชะงักทุกมุม แม้แต่โถงรับแขกหน้าบริษัท ล้วนประดับด้วยช่อดอกไม้สดหลากสีอย่างวิจิตรตระการตา
“นี่มันอะไรกันคะคุณพ่อ?” เธอถามด้วยสีหน้าตกใจ พอเดินเข้ามาถึงห้องทำงานของตัวเองก็ต้องเบิกตากว้างกว่าเดิม ดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ตั้งอยู่กลางโต๊ะ ข้างกันคือช่อทิวลิปสีชมพูเรียงรายเต็มหน้าต่าง
“ถามเลขาดูสิพ่อเองก็เพิ่งเห็นเหมือนกัน” พริชเอ่ยพลางยิ้มจางๆ
“ของคุณปรินวัชร์ค่ะคุณแพรเขาให้มาส่งตั้งแต่เช้า บอกว่าขอให้จัดตกแต่งให้ทั่วบริษัท” เลขาสาวรีบก้าวเข้ามาแล้วก้มศีรษะเบาๆ
“ทำบ้าอะไรของเขา” พิมพ์แพรดาวทวนชื่อเบาๆ สีหน้าชาวาบทันที
เธอมองไปรอบห้องอย่างอึดอัด กลิ่นดอกไม้หอมหวานเกินพอดี กลับกลายเป็นเหมือนกลิ่นของพันธนาการบางอย่างที่กักขังเธอไว้
เธอหยิบการ์ดเล็กๆ จากช่อดอกไม้ขึ้นมาอ่านข้อความบนนั้น
“ชอบมั้ย? ฉันตั้งใจทำให้เธอเลย”
“วันนี้
