CHAPTER 25 ห่วงยิ่งกว่าชีวิต

1430 Words

เสียงหวีดแหลมของเธอดังก้องเหนือแม่น้ำ ก่อนร่างบางจะร่วงลงจากดาดฟ้าเรือ เสียงน้ำกระเซ็นดังก้องสะท้อนกลางค่ำคืน แสงไฟจากเรือสะท้อนผิวน้ำระยิบระยับราวกับภาพฝันอันเลือนราง ตู้ม! “แพร!!!” เสียงตะโกนของปรินวัชร์ดังลั่น เขาไม่คิดแม้แต่วินาทีเดียว ร่างสูงพุ่งพรวดไปที่ราวเรือก่อนจะกระโดดลงไปในความมืดของสายน้ำ เสียงกระแทกของร่างเขาดังตามมาอีกระลอก น้ำเย็นเฉียบปะทะทั่วตัว แต่เขาไม่สนใจสิ่งใดนอกจากหญิงสาวที่กำลังจมหายไปต่อหน้า “แพร! อยู่ไหน!” เขาตะโกนลั่น พยายามมองหาในความมืด ปรินวัชร์ดำผุดดำว่ายอย่างบ้าคลั่งกลางสายน้ำที่มืดมิดและเชี่ยวกราก สายลมยามค่ำพัดแรงจนคลื่นกระทบตัวเขาไม่หยุด จนเขามองเห็นหญิงสาวไม่รอช้าสักเสียววินาที ลูกน้องที่กระโดดลงมาช่วยต่างพากันไม่กลัวตาย ก่อนจะพาปรินวัชร์และพิมพ์แพรดาวขึ้นเรือได้อย่างปลอดภัย “แพร ลืมตาสิได้ยินไหม!” เขาตะโกนเรียกข้างหูน้ำที่เย็นเฉียบยิ่งทำให้เสียงขอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD