เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแต่เช้าพิมพ์แพรดาวควานหามือถือข้างหมอน ก่อนจะเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอ
“ฮัลโหลพี่กวินมีอะไรแต่เช้าคะ”
“เมื่อวานเป็นยังไงบ้าง พี่ไม่ได้ตั้งใจผลักเขาตกน้ำนะ แค่จะกันไว้เฉยๆ” น้ำเสียงของชายหนุ่มฟังดูรู้สึกผิดชัดเจน
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ พี่ไม่ได้ทำอะไรผิดเขาเองต่างหากที่พูดจากวนก่อน” เธอยกยิ้มจางๆ พลางยกกาแฟขึ้นจิบมองออกไปดูบรรยากาศในยามเช้า
“แต่พี่ก็รู้สึกผิดอยู่ดี ถ้าเขาเป็นอะไรขึ้นมา”
“เขาไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ คนอย่างเขาไม่ตายง่ายๆ หรอก” เธอพูดพลางหัวเราะแผ่วเบา แม้ในใจจะยังมีบางอย่างติดค้างอยู่
“เมื่อวานทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นนะ” กวินพูดอย่างไม่สบายใจ เหมือนกำลังมีคนคอยปองร้ายพิมพ์แพรดาวอยู่
“แค่อุบัติเหตุอย่าคิดมากเลยค่ะ”
“เอาไว้เราค่อยนัดเจอกันใหม่นะ” เสียงกวินทิ้งท้ายก่อนตัดสายไป
พิมพ์แพรดาวถอนหายใจเบาๆ แล้ววางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะข้างเตียงก่อนจะเงยหน้าขึ้น แต่ต้อง
