“กรี้ดดดดดด” เสียงกรีดร้องของมารีนดังลั่นขึ้นมา
“มารีน!!!” เอริคหันขวับไปมองรถคันหรูที่จอดชนกับต้นไม้ข้างทางอยู่พร้อมกับลุกพรวดพราดวิ่งไปหามารีนตามสัญชาตญาณอย่างรวดเร็ว
“ปล่อยฉันนะ!” เสียงหวานยังคงร้องตะโกนโวยวายไม่หยุด มารีนถูกชายหนุ่มชุดดำคลุมหน้าด้วยผ้าสีเดียวกันกับชุดของเขาจับล็อกคอจากทางด้านหลังและลากเธอถอยหลังมาเรื่อยๆ
“ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้” เอริคกดเสียงต่ำพลางยกปืนขึ้นมาเล็งไปที่ชายฉกรรจ์
“ถอยไป!!” ชายหนุ่มคนนั้นหันซ้ายหันขวาพลางเดินถอยหลังไปเรื่อยๆ ด้วยท่าทางร้อนรนส่วนมือหนาของเขาอีกข้างหนึ่งถือปืนสีดำเงาเล็งมาที่เอริค
เอริคเดินตามเขามาอย่างช้าๆ พร้อมกับดวงตาคมกริบจับจ้องเล็งกระบอกปืนไปที่กลางหน้าผากของชายชุดดำ
ปัง! ฉึก!
“คุณเอริค!!” มารีนร้องขึ้นมาด้วยความตื่นตกใจเมื่อชายชุดดำลั่นไกปืนจนกระสุนปืนผ่านเฉียดฉิวผิวเนื้อเข้าที่แขนขวาของเอริค ทว่าเอริคก้ไม่ได้ร้องเจ็บปวดออกมาเ
