มารีนมองหน้าเอริคด้วยสายตาที่ไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไหร่ ภาพของหญิงสาวคนนั้นที่เดินออกมาจากห้องยังคงติดอยู่ในสมองเธออยู่ ส่วนเมเบลก็รู้ดีว่าชายหนุ่มหน้าตาดุดันคนนี้คือสามีของเพื่อนรักเพราะในวันแต่งงานเมเบลก็ได้ไปร่วมงานด้วยเช่นกัน
“ฉันเอารถมาค่ะ” มารีนตอบกลับชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว
“ธีโอ มึงขับรถมารีนกลับด้วย” มาเฟียหนุ่มหันไปบอกกล่าวคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลัง
“ครับนาย”
“มานี่” เอริคออกแรงกระชากร่างเล็กเข้าหาตัวและด้วยความเมาบวกกับหญิงสาวไม่ทันได้ตั้งตัวจึงทำให้มารีนเซจนแทบจะล้มลงพื้น ยังดีที่ร่างของเธอปะทะกับอกแกร่งเสียก่อน
“ปล่อยฉันนะคะ ฉันเดินเองได้” มารีนออกแรงดีดดิ้นพร้อมกับดันแผงอกแกร่งแรงๆ ทำให้เอริคกอดรัดรอบเอวบางเอาไว้แน่น
“เป็นอะไรของเธอมารีน อยู่เฉยๆ หน่อย”
“เอ่ออ..ยังไงก็ฝากด้วยนะคะคุณเอริค ขอบคุณค่ะ” เมเบลเอ่ยขึ้นมา
ดวงตาคมกริบปรายตามองเพื่อนสาวของมารีนเล็กน้อยก่อนท
