“หม่ามี้ปะป๊าจะมาไหมฮะ”
“พาร์ทคิดถึงปะป๊าเป่าเค้กพร้อมกัน”
วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดอายุครบสามขวบเต็มของเจ้าแฝด เมื่อวานเธอไม่ได้พ่อของลูกคิดว่าไม่มีความจำเป็นที่ต้องบอกแต่เห็นเจ้าแฝดชะเง้อมองทางตลอดจึงอ่อนใจ เหมือนที่เขาเคยบอกทุกอย่างคิดแทนลูกไม่ได้
“ปะป๊าจะมาจ๊ะ”
“แย่ๆ”
“วันนี้อยู่กับยายก่อนนะครับหม่ามี้จะออกไปซื้อของ”
“พวกเราไปด้วยนะฮะเรียกปะป๊าไปด้วย” เจ้าแฝดตื่นเต้นไม่น้อยอยากออกไปเดินเล่นกับพ่อของพวกเขา
เทียนหอมเห็นท่าทางดีใจของลูกจึงทำหน้าไม่ถูกแต่ปั้นยิ้มให้ลูกทั้งสอง เพื่อความสุขของลูกเธอต้องทำได้อยู่แล้ว
“รอหม่ามี้ก่อนนะจ๊ะ” เทียนหอมออกมาโทรหาพิชญ์ภาชาแต่สายแรกเขาไม่รับสาย เธอจึงโทรไปใหม่แต่ไม่มีคนรับสาย
คนบ้าพอมีเรื่องสำคัญกับไม่ยอมรับสาย
.
“ไม่รับสายละ” เวเดนมองโทรศัพท์เครื่องหรูที่หน้าจอเพิ่งดับไป
“ไม่เพิ่งวางสายจากคุณแม่ไป”
แม่เขาจะมาช่วยพูดกับเทียนหอมให้แต่เขาไม
