"คุณพ่อทานข้าวต่อนะคะ" คนึงหาตักอาหารขึ้นมาแล้วส่งไปที่ปากของวิวัฒน์
"พ่ออิ่มแล้วจริงๆ เราไปดูน้องเถอะ"
"ถ้างั้นคนึงขอตัวก่อนนะคะ" คนึงหาก็เลยพาท่านไปนอนลงที่เตียง แล้วห่มผ้าให้
"ฝากดูแลน้องหน่อยนะลูก"
"ได้ค่ะ" ท่านเป็นผู้ใหญ่ที่ใจดีมาก แม่ของเธอได้มาเจอผู้ชายแบบนี้ ทำไมถึงไม่รู้จักพอ "คนึงขอตัวก่อนนะคะ" ว่าแล้วหญิงสาวก็เดินออกมาพร้อมกับปิดประตูห้องไว้ให้เหมือนเดิม
20 : 20 น. บ้านโลกันตร์หลังที่พาลูกหว้ามาพักอาศัยอยู่
"ทำไมแม่ถึงไม่พูดอะไรให้ผมฟังบ้าง แม่เก็บความทุกข์แบบนั้นไว้คนเดียวได้ยังไง" เมื่อคืนนี้เขาก็กลับมานอนที่บ้านหลังนี้ ใช่แล้วบ้านหลังนี้มันคือบ้านหลังที่แม่พาเขามาอยู่ หลังจากที่เลิกกับพ่อแล้ว
นางหาเงินเลี้ยงลูกน้อยโดยการเป็นแม่ค้าขายอาหารตามสั่งอยู่หน้าปากซอย จนส่งลูกเรียนจบโดยไม่ไปขอความช่วยเหลือจากสามีเลวๆ เลย
และที่โลกันตร์ทำอาหารเก่ง ก็เพราะเขาคอยช่วยแม่ทุกอย
