"สงสัยว่าเราจะเป็นส่วนเกิน" ต้นสนหันไปพูดกับภรรยาที่ยืนอยู่ข้างๆ
"เพิ่งรู้ตัวเหรอคะ" อัญญารัตน์ตอบออกไปทันควัน
"อ้าวพูดแบบนี้..อยากเจ็บตัวหรือไง"
"คุณกล้าเหรอ"
"ไม่เคยกลัวใครอยู่แล้วว" ว่าแล้วต้นสนก็รีบตามหลังเธอไปติดๆ
"ว๊ายยย คุณต้นสนปล่อยนะ" อัญญารัตน์รีบวิ่งหลบ แต่ก็ไม่ทัน ถูกมือหนาของต้นสนคว้าร่างไว้ได้ก่อน
..ในเมื่อสามีเขากลับมาหาภรรยาแล้ว ต้นสนก็เลยได้ทีพาเมียเข้าห้องบ้าง เพราะยังค้างจากเมื่อครู่อยู่มาก
เช้าวันต่อมา..
"พ่อนอนอยู่โรงพยาบาล ยังมีกะใจกลับบ้านไปหาเมีย หรือว่านี่มันเป็นแผนการ"
"แม่หมายถึงผมเหรอครับ" ชายหนุ่มที่เพิ่งจะมาถึงหน้าห้องไอซียูได้หันไปถาม เมื่อได้ยินประโยคนั้นจากปากของผู้เป็นแม่
"คนอื่นเขายังไม่ได้ไปไหนกัน ตัวเองเป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน กล้าทิ้งไปได้ยังไง" คำพูดคำจาของคณิตดูเปลี่ยนไป จนพร้อมรบสัมผัสได้
"ผมกลัวว่าเรื่องร้ายๆ มันจะเกิดขึ้นกับลูกเมียผมด้วย
