บทที่ 97

1245 Words

คนึงหาเดินตามหลังน้องสาวมาไม่ยอมห่าง แต่พอมาถึงประตูห้องของท่านประธานใหญ่ก็เจอเข้ากับสายตาของโลกันตร์ "ขอโทษครับคุณไม่ได้ยินเหรอ ที่ภรรยาผมบอกว่าอยากจะคุยกับผมแค่สองคน" "เพิ่มฉันเข้าไปอีกสักคนจะเป็นไรไปล่ะคะ" หญิงสาวตอบออกไปในทันที ที่จริงพร้อมรบและต้นสนก็เดินตามมา แต่ทั้งสองดูแล้วว่าพวกผู้หญิงคงเอาอยู่ เพราะขนาดในห้องประชุม น้องสาวของเขายังเอาโลกันตร์สะอยู่หมัด "ลูกหว้าคุยกับเขาแค่สองคนได้ค่ะ พี่ไปพักในห้องของที่พร้อมเถอะ" "ไม่ พี่ไม่ไว้ใจ" "คุณกลัวว่าผมจะฆ่าภรรยาของผมเองอย่างนั้นเหรอครับ" "ถ้าคุณแตะต้องน้องสาวฉันแม้แต่ปลายเล็บ ฉันสาบานว่าจะไม่ให้คุณตายดี" "หึ" คนที่ขำก็คือพร้อมรบสามีของเธอ จากเครียดๆ อยู่ ก็เลยอดไม่ได้ที่จะขำในคำขู่ "พี่จะรออยู่แถวนี้ ถ้าเสร็จธุระแล้วรีบออกมา" ในขณะที่พูดกับลูกหว้าสายตาของคนึงหายังมองไปที่โลกันตร์ไม่ยอมละไปไหน ที่คนึงหาต้องออกตัวแรงแบบนี้

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD