"ผมช่วย"
"ไม่ต้อง"
พอได้ยินคำพูดนั้นทุกคนต่างก็มองหน้าคนที่พูด ไม่เว้นแม้แต่วิวัฒน์พ่อของเธอ
โลกันตร์พอจะรู้อยู่บ้างแล้วว่าเธอคงจะโกรธเรื่องที่เขาไม่บอกความจริง ชายหนุ่มก็เลยค่อยๆ ขยับออกมา
"พ่อขอคุยกับคุณโลกันตร์หน่อยนะลูก" พ่อของเธอก็ได้เอ่ยขึ้นในขณะที่ลูกสาวกำลังจะเข็นเข้าห้องนอน
โลกันตร์ที่ยืนอยู่ไม่ไกลได้ยินแบบนั้นก็รีบเข้ามาหา ลูกหว้าก็เลยปล่อยมือออกจากที่กำลังจะเข็นพ่อ แล้วถอยออกมา ในขณะนั้นโลกันตร์ก็มองเธอไม่ละสายตาไปไหน แต่หญิงสาวไม่แม้แต่จะมอง เธอยอมรับว่าโกรธมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น
"ท่านจะคุยอะไรกับผมเหรอครับ" ชายหนุ่มหันมาให้ความสนใจกับพ่อของเธอบ้าง ..ที่จริงทั้งสองคุยกันมาเยอะแล้ว ตั้งแต่ตอนที่โลกันตร์ช่วยท่าน เมื่อตอนที่รู้ว่าแผนของแม่เธอคืออะไร แต่ที่วิวัฒน์จะคุยในครั้งนี้ มันไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย เพราะเรื่องนี้ท่านเพิ่งจะได้ยินตอนที่รออยู่หน้าห้องประชุมกับคนึง
