"คนึง" อัญญารัตน์ออกมาจากลิฟต์ก็เห็นว่าคนึงหากำลังยืนคุยอยู่กับใครบางคนที่คุ้นตา
คณิตรีบออกมาเมื่อเห็นว่าไม่ได้อยู่กับเธอแค่สองต่อสอง เพราะนางไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้
"เธอเป็นอะไรไหม" อัญญารัตน์รีบวางของไว้ แล้วมาเช็คดูร่างกายของเพื่อน
"ฉันไม่เป็นอะไร" ขณะพูดกับเพื่อนแต่สายตาของเธอยังมองไปที่ลิฟต์ ความฝันของเธอได้สลายไปในชั่วพริบตา เพราะเธอเคยคิดในแง่ดีว่าแม่อาจจะประสบอุบัติเหตุความจำเสื่อม หรืออะไรก็ได้ที่จำเธอไม่ได้ แต่ฟังจากสิ่งที่นางพูดมาแล้วมันไม่ใช่เลย นางจงใจที่จะทิ้งครอบครัวมา
"คนนี้ใช่ไหมคือผู้หญิงใจร้ายคนนั้น" อัญญารัตน์เพิ่งเห็นหน้าชัดๆ ก็วันนี้
"อืม" คนึงหาตอบเพื่อนออกไปได้แค่เสียงในลำคอ เพราะตอนนี้มันจุกแน่นในอก
"แล้วนางมาทำไม"
"มาไล่ฉัน"
"ไล่?? เป็นแม่คนภาษาอะไร" อยากจะพูดมากไปกว่านี้ แต่ยังไงก็เป็นแม่ของเพื่อน อัญญารัตน์ก็เลยหยุดคำพูดไว้แค่นี้ "มากินข้าวกันดีกว่า"
