"ออกไปจากห้องเดี๋ยวนี้นะคุณต้นสน"
"ก็บอกแล้วไงว่าไม่ไป"
"ในเมื่อคุณมีสาวๆ ห้อมล้อมขนาดนั้น คุณจะมาสนใจฉันทำไม"
"อัญญารัตน์ผมก็บอกแล้วไงว่านั่นมันเรื่องของแต่ก่อน"
"ฉันไม่สนใจว่ามันจะเป็นเรื่องตอนไหน คุณออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ" หญิงสาวพยายามกลั้นมันไว้แล้ว แต่ในเมื่อน้ำตามันอยากจะไหลออกมาเธอก็เลยปล่อย
"ถ้าไม่สนใจแล้วจะร้องไห้ทำไม"
"เมื่อไรที่คุณเบื่อฉัน ฉันก็จะเป็นเหมือนผู้หญิงพวกนั้นใช่ไหมคะ" นี่แหละคือเหตุผลที่อัญญารัตน์พยายามจะปิดกั้นตัวเองอีกครั้ง เพราะดูจากท่าทางของผู้หญิงพวกนั้นแล้ว ต้นสนต้องเคยให้ความหวังกับผู้หญิงพวกนั้นเหมือนที่ให้กับเธอในเวลานี้
ต้นสนถึงกับชะงักในคำพูดของเธอ ..ใช่แล้วเขาเคยให้ความหวังผู้หญิงทุกคนที่เคยผ่านมา แต่เพียงไม่นานพอมีคนใหม่เข้ามา เขาก็เริ่มตีตัวออกห่างผู้หญิงคนเก่า แล้วกับเธอล่ะ จะเหมือนคนที่ผ่านมาไหม ขนาดใจตัวเองเขาก็ยังเดาไม่ออก
ต้นสนค่อยๆ ถอยออกม
