บทที่ 39

1282 Words

ไม่ได้นะคนึงหา เธออย่าลืมว่าเธอมาที่นี่เพราะอะไร ..คนึงหาได้แต่พร่ำบอกตัวเองว่าห้ามถอย ต้องเดินหน้าต่อไป ไม่ว่าข้างหน้าจะมีขวากหนามเธอจะหยุดอยู่แค่นี้ไม่ได้ "เที่ยงแล้ว คุณลูกหว้าจะไปทานข้าวที่ไหนคะ" เธอหาโอกาสมาคุยกับลูกหว้าอีกครั้ง ช่วงเวลาใกล้เที่ยง "วันนี้ลูกหว้ามีนัดค่ะ จะไปทานข้าวกับคุณแม่" "ไปทานข้าวกับคุณแม่เหรอคะ คุณแม่ของคุณลูกหว้าใช่ไหมคะ" "ใช่ค่ะ มีอะไรหรือเปล่าคะ" ลูกหว้าถามกลับบ้าง เพราะดูเหมือนคนึงหาจะสนใจ เรื่องของเธอมากเกินไปแล้ว "คนึงบอกตามตรงนะคะ ว่าคนึงมาทำงานที่นี่ยังไม่ถึงเดือน ก็เลยไม่ค่อยมีเพื่อน" หญิงสาวมองต่ำลงไม่กล้าสบตาของคู่สนทนา แต่นี่มันก็คือเล่ห์เหลี่ยมของเธออีกอย่าง เพื่อไม่ให้คนที่กำลังคุยด้วยจับได้ "วันนี้ลูกหว้ามีนัดกับคุณแม่จริงๆ ค่ะ เอาไว้พรุ่งนี้ลูกหว้าจะทำตัวให้ว่างนะคะ" ลูกหว้าเป็นคนขี้ใจอ่อนแบบนี้เสมอ "ค่ะ" ถ้าลูกหว้าสังเกตดูดีๆ ตอนนี้นัย

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD