-เวลา 09.00 น.-
บรรยากาศริมชายหาดยามสายเริ่มคึกคักไปด้วยกลุ่มนักศึกษาในเสื้อทีมโครงการ ขนมผิงเดินเกาะกลุ่มมากับแยมและน้ำ ทุกคนได้รับมอบหมายให้เดินเก็บขยะตามแนวชายหาดเพื่อนำมาคัดแยกและแปรรูป ทว่าความสงบสุขนั้นอยู่ได้ไม่นาน
“น้องผิงครับ เดี๋ยวเดินไปเก็บฝั่งโขดหินทางโน้นกับพี่ไหม ตรงนั้นขยะเยอะ พี่กลัวเราจะยกถุงไม่ไหว”
เต้เดินเข้ามาทักพร้อมรอยยิ้มหวังดี ประสงค์เคลม เขาพยายามทำตัวเป็นรุ่นพี่ที่แสนดีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเมื่อเช้า ทว่าประโยคเอ่ยชวนยังไม่ทันขาดคำ
บรึ๋นๆๆ!
เสียงเครื่องยนต์รถ ATV คันใหญ่แผดคำรามดังสนั่นมาแต่ไกล ก่อนจะเบรกเอี๊ยดจนทรายกระเด็นใส่รองเท้าผ้าใบของเต้เต็มๆ ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดสีดำรัดรูปโชว์มัดกล้าม และกางเกงยีนส์แบรนด์หรูสีเข้มกระโดดลงจากรถท่าทางสุขุม พร้อมออร่าความหล่อที่ทำเอาสาวๆแถวนั้นต้องหันมามอง เพลิงถอดแว่นกันแดดสีดำออกพลางปรายตาขวางมองเต้ทันที
“ขยะแค่นี
