EP.6 เฮียมันโรคจิตNC25+

ภายในห้องน้ำที่ถูกปิดตายด้วยกลอนประตูและร่างกายกำยำของเพลิง บรรยากาศรอบตัวเต็มไปด้วยความกดดัน และความร้อนระอุที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว กลิ่นน้ำหอมผสมกับกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ จากลมหายใจของทั้งคู่ยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบให้ปะทุ เพลิงไม่สนเสียงประท้วงหรือหยดน้ำตาที่คลอเบ้าของคนตัวเล็ก มือหนาที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อจัดการกระชากเกาะอกสีสวยของขนมผิงให้หลุดร่วงลงไปกองอยู่ที่เอวอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นเนินอกขาวอวบอัดที่มีเพียงบราปีกนกปิดอยู่ เต้าสวยสั่นสะท้านตามแรงสะอื้น เพลิงใช้ไรฟันขบดึงบรานั้นออกทันที ก่อนที่จะฝังใบหน้าหล่อเหลาเข้าหาเนินเต้าที่เขาหลงใหลอย่างรุนแรง “อ๊ะ เฮียเพลิง! อย่า!” ผิงร้องอุทานด้วยความตกใจ มือเล็กพยายามผลักไสศีรษะทุยของเขาออก แต่กลับกลายเป็นการเปิดทางให้เขาซุกไซ้ได้ถนัดขึ้น ปลายลิ้นร้อนตวัดวนรอบยอดอกสีหวาน เขาดูดเลียมันอย่างตะกละตะกลาม ราวกับคนหิวโหยที่เพิ่งได้รับอาหารรสเลิศเลอ ความเต่งตึงตรงหน้าทำให้คนตัวโตแทบคลั่ง เสียงดูดดึงดังสะท้อนไปทั่วห้องน้ำ แต่ทว่าเสียงดนตรีด้านนอกช่วยกลบเสียงหยาบโลนด้านในเป็นอย่างดี ยิ่งคนตัวเล็กบิดเร้า เขาก็ยิ่งเพิ่มแรงอารมณ์เข้าไปมากขึ้น ขณะที่ฝ่ามือแกร่งสอดล่วงเข้าใต้กระโปรงคนตัวเล็ก สัมผัสลงที่สามเหลี่ยมอวบนูนก่อนจะบดคลึงจนเธอมีอารมณ์ “อื้อออ เฮีย ผิง...” เสียงประท้วงในคราแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าอย่างห้ามไม่อยู่ คนตัวเล็กรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะละลายลงไปกองกับพื้น มือเล็กที่เคยผลักไส ทว่ากลับจิกเกร็งลงบนกลุ่มผมดำของคนพี่ เพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่าง เพลิงขยับนิ้วร้ายบดเบียดเข้ากับใจกลางความสาวที่เริ่มฉ่ำแฉะผ่านชั้นในตัวบาง เขาคำรามในลำคออย่างผู้ชนะ เมื่อเห็นว่ายัยตัวแสบที่ปากบอกว่าอยากจะลืมเขา กลับกำลังตอบสนองต่อสัมผัสของเขาอย่างรุนแรง “ไหนบอกว่าจะลืมเฮียไง? ลืมรสสัมผัสเลว ๆ งั้นเหรอ?” เพลิงกระซิบเสียงพร่าชิดริมหูเล็ก แววตาคมกริบที่เคยดุดัน ทว่าตอนนี้เต็มไปด้วยไฟตัณหาที่ปิดไม่มิด เขาเงยหน้าขึ้นมาสบตาโตที่คลอไปด้วยหยาดน้ำตาและร่องรอยของการถูกปลุกปั่นอารมณ์ มุมปากหยักกระตุกยิ้มเย้ยหยันเมื่อเห็นว่าร่างบางสั่นสะท้านเพียงใด ภายใต้การควบคุมของเขา “เฮียแค่แตะนิดเดียว หนูก็แฉะไปหมดแล้ว!” คนตัวโตแค้นเสียงหัวเราะในลำคออย่างได้ใจ ก่อนจะค่อยๆ ถอนนิ้วร้ายออกมาจากกุหลาบงามที่ฉ่ำแฉะ ขนมผิงสะดุ้งสุดตัว ร่างกายวูบโหวงราวกับขาดสิ่งหล่อเลี้ยง เธอพยายามหุบขาเข้าหากันด้วยความอับอาย แต่ทว่ากลับถูกท่อนขาแกร่งของเพลิงแทรกกลางไว้ไม่ให้เธอได้ปกปิดความลับที่แสนน่าอายนั้น “อื้มม หวานจัง” เพลิงยกนิ้วแกร่งขึ้นมา ทว่าสายตาคมกริบจ้องมองใบหน้าหวานที่แดงก่ำไม่วางตา ขณะที่ปลายลิ้นร้อนตวัดเลียคราบน้ำหวานดอกไม้ที่ติดอยู่บนปลายนิ้วอย่างเชืองช้า ท่วงท่าของเขาดูเซ็กซี่และดิบเถื่อนจนคนตัวเล็กถึงกับลืมหายใจ เสียงดูดนิ้วที่ดังจ๊วบจ๊าบแข่งกับเสียงดนตรีด้านนอกที่แว่วเข้ามา ยิ่งตอกย้ำความหยาบโลนที่แสนรัญจวน ผิงเบนหน้าหนีภาพตรงหน้า ใบหน้าขาวเนียนร้อนผ่าวจนแทบระเบิด ความดื้อรั้นที่เคยมี ทว่ากลับมอดไหม้หายไปเหลือเพียงความต้องการที่ถูกจุดติดขึ้นอีกครั้ง “ฮึก…คนบ้า เฮียมันโรคจิต!” “โรคจิตงั้นเหรอ? งั้นมาดูว่าคนโรคจิตคนนี้จะทำอะไรต่อ” เพลิงไม่รอช้า เขาคว้าเอวบางให้แอ่นเข้าหาตัว แก่นกายที่ปูดนูนอยู่ภายใต้กางเกงสแล็คเนื้อดีบดเบียดเข้ากับใจกลางความสาวที่มีเพียงผ้าบางปิดกั้น ความแข็งขืนร้อนระอุที่สัมผัส ได้ทำเอาผิงครางกระเส่าในลำคอ เธอรู้สึกได้ถึงความยิ่งใหญ่ที่เคยสร้างรอยรักไว้ในกายเธอเมื่อคืนนี้ มือหนาข้างหนึ่งรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้กับผนังห้องน้ำเย็นเฉียบ ส่วนอีกข้างก็เริ่มทำหน้าที่รุกรานเนินเนื้อขาวใหญ่อย่างหนักหน่วง เขาบดคลึงยอดอกที่ชูชันราวกับจะสั่งสอนที่เธอคิดจะลืมเขา “อ๊ะ เฮีย อย่าแกล้งผิง...” “ใครว่าแกล้ง! นี่คือบทลงโทษที่เธออ่อยผู้ชายคนอื่นต่อหน้าเฮียต่างหาก” เพลิงซุกไซ้ใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น ริมฝีปากหนาขบเม้มผิวเนียน จนเกิดรอยรักสีเข้มซ้ำลงบนรอยเดิม ราวกับจะตอกย้ำความเป็นเจ้าของให้ชัดเจนยิ่งขึ้น ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาเป่ารดผิวจนผิงขนลุกซู่ ความเสียวซ่านจู่โจมจนเธอต้องจิกเท้าลงบนพื้นห้องน้ำแน่น ร่างบางบิดเร้าอยู่ภายใต้อ้อมกอดที่แข็งแกร่งราวกับกรงเหล็ก คนตัวโตไม่ปล่อยให้เธอได้พักหายใจ เขาช้อนอุ้มร่างบางขึ้นอย่างง่ายดายก่อนจะวางเธอลงบนอ่างล้างมือหินอ่อนที่เย็นเฉียบ ความเย็นของกระเบื้องตัดกับความร้อนระอุจากร่างกายของเธอทำเอาร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว ฝ่ามือเรียวทั้งสองข้างรีบคว้าไหล่หนาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยวโดยสัญชาตญาณ “เฮีย! อย่าทำแบบนี้ เดี๋ยวคนข้างนอกมาเห็น” คนตัวเล็กท้วงเสียงสั่น ทว่าสายตาที่มองเขากลับพร่าเลือนไปด้วยแรงอารมณ์ “เห็นก็ดี พวกมันจะได้รู้ว่าเธอเป็นของใคร!” เพลิงเอ่ยขึ้นเสียงแหบพล่าพลางเกี่ยวรั้งแพนตี้ตัวบางให้หลุดลงตามเรียวขาสวยอย่างรวดเร็ว เขาโยนมันลงบนพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะย่อตัวลงคุกเข่าระหว่างขาของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนอ่างล้างมือ ใบหน้าหล่อเหลาขยับเข้าไปใกล้จุดอ่อนไหวที่แสนเย้ายวน คนตัวโตจับขาเรียวแยกออกเล็กน้อย เผยให้เห็นกลีบดอกไม้งามสีสวยที่ฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำรักจากฝีมือของเขาเมื่อครู่ ทำให้เพลิงกระตุกยิ้มอย่างพึงใจ สายตาคมจ้องมองความสวยงามตรงหน้าด้วยความโหยหา เพลิงซุกหน้าเข้าหาความอวบนูนทันที ปลายลิ้นร้อนลากไล้ไปตามกลีบเนื้อนุ่มอย่างช้าๆ เพื่อซึมซับรสชาติที่เขาหลงใหล “อ่าห์ อือออ~” คนตัวเล็กสะดุ้งเฮือกจนแผ่นหลังบางเกือบกระแทกเข้ากับกระจกเงาด้านหลัง มือเล็กจิกเกร็งลงท้ายทอยแกร่งก่อนจะขยำผมดกดำของเขาแน่นเพื่อระบายความวูบวาบที่จู่โจมอย่างรวดเร็ว “เฮียเพลิง ผิงเสียว อ่า~” ลิ้นร้ายทำงานอย่างช่ำชอง เขาตวัดรัวสลับกับการดูดดึงติ่งเนื้ออย่างหนักหน่วง ราวกับต้องการจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว คนตัวเล็กหลงระเริงไปกับปลายลิ้นของเขาอย่างหาทางออกไม่เจอ สมองของเธอขาวโพลนไปหมด รสสัมผัสที่เขาอบรมสั่งสอนในตอนนี้ มันช่างวาบหวามจนร่างเล็กเผลอแอ่นสะโพกเข้าหาใบหน้าคมคายอย่างลืมตัว เธอกำลังพ่ายแพ้ต่อสัมผัสป่าเถื่อนที่แสนอ่อนโยนในแบบของเขา และพ่ายแพ้ต่อหัวใจตัวเองที่โหยหาเพียงผู้ชายใจร้ายคนนี้คนเดียว! ทว่าพายุสวาทภายในห้องน้ำแคบ ๆ เริ่มทวีความรุนแรงขึ้นตามจังหวะลิ้นร้ายที่รัวกระหน่ำ ขนมผิงหอบหายใจรวยริน ร่างกายสั่นเทาคล้ายคนกำลังจะขาดใจ ฝ่ามือเล็กยกขึ้นมาปิดปากเพื่อสะกดกลั้นเสียงหวีดร้องที่จะหลุดรอดออกไปด้านนอก “อ๊ะ เฮีย ผิงไม่ไหวแล้ว!” เพลิงไม่ยอมหยุด เขาเร่งจังหวะกระดกลิ้นร้อนสลับดูดกลืนน้ำเกสรที่ไหลบ่าออกมาอย่างไม่รู้จักอิ่ม เสียงครวญครางของคนตัวเล็กยิ่งกระตุ้นให้เขายิ่งอยากสยบเธอ จนกระทั่งร่างบางกระตุกเกร็งอย่างแรง ปลายเท้าจิกเกร็งเข้าหากันแน่นขณะที่เธอก้าวข้ามขอบสวรรค์ไปพร้อมกับเสียงครางยาวที่แผ่วเบาในลำคอ เพลิงจดจ้องมองใบหน้าที่ชื้นเหงื่อและดวงตาที่ฉ่ำปรือของยัยตัวแสบด้วยความพอใจ คนตัวโตจัดการเลียทำความสะอาดหยาดน้ำรักที่เปรอะเปื้อนตามเรียวขาและกลีบเนื้อนุ่มอย่างใจเย็น เขาเก็บกวาดทุกหยดอย่างไม่รังเกียจราวกับต้องการซึมซับทุกอย่างที่เป็นของเธอเข้าสู่ร่างกาย