เพลิงกลับเข้ามาในงาน ด้วยใบหน้าที่ติดจะหงุดหงิดเล็กน้อย จากการโดนเมียทิ้งแห้วกองโตไว้ให้ดูต่างหน้า ทว่าสายตาคมกริบสะดุดเข้ากับร่างสูงโปร่งของเพื่อนสนิทที่เดินเข้ามาในงานพอดี
ติณณ์ในชุดสูทสีเทาหรูหราเดินควงคู่มากับภรรยาของเขา วันนี้ฟาร์มดูสวยเด่นสะดุดตาในชุดราตรีที่รับกับรูปร่าง ทั้งคู่เดินเคียงกันเข้ามาด้วยท่าทางที่ทำเอาแขกเหรื่อหลายคนลอบมองด้วยความสนใจในเคมีที่เข้ากันอย่างลงตัว
"ไงไอ้เพลิง หน้ามึงเหมือนเพิ่งโดนใครบดขยี้หัวใจมาเลยวะ" ติณณ์เอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงยี่วนพร้อมรอยยิ้มสมเพชที่เห็นเพื่อนรักยังคงอยู่ในโหมดเสือสิ้นลาย
"ปากดีนะมึง" เพลิงปรายสายตามองเพื่อนก่อนจะพยักหน้าทักทายฟาร์มเล็กน้อย "ลมอะไรหอบคนอย่างมึงออกมางานสังคมได้วะ แถมยังพาฟาร์มมาด้วย"
"ก็ลมแห่งความสงสารมึงไง กลัวมึงจะยืนเหงาตายอยู่กลางงานของตระกูลเลิศวิริยะ"
ติณณ์หัวเราะในลำคอพลางกระชับวงแขนที่ฟาร์มคล้องอยู่ "เป็นไง!
