คฤหาสน์เลิศวิริยะยามเช้าตรู่ที่เคยสงบเงียบ กลับดูมีอำนาจบางอย่างแผ่ซ่านเข้ามาทันทีที่ร่างสูงสง่าของเพลิง ก้าวข้ามผ่านประตูเข้ามา เขาอยู่ในชุดสูทสีเทาเข้มตัดเย็บเนี้ยบกริบพาดทับด้วยเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา ผมที่เคยยุ่งเหยิงถูกเซตเปิดหน้าผากเผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่ดูภูมิฐานและน่าเกรงขาม
“อ้าว ตาเพลิง! ลมอะไรหอบมาถึงนี่แต่เช้าล่ะลูก”
คุณหญิงนวลเอ่ยขึ้น ก่อนที่คุณเกริกพลที่กำลังนั่งจิบกาแฟอ่านข่าวเช้า เงยหน้าขึ้นทักทายด้วยรอยยิ้มกว้างอย่างคนคุ้นเคย
“สวัสดีครับคุณอา พอดีผมทราบจากป๊าม๊าว่าคุณอาเพิ่งกลับจากต่างประเทศ เลยแวะมาทักทายครับ และกะว่าจะมาลาไปดูคลังสินค้าทางใต้ด้วยเลย”
ชายหนุ่มยกมือไหว้สวัสดีด้วยกิริยาสุภาพนอบน้อมอย่างคนที่ถูกสอนมาอย่างดี ผิดกับมาดแบดบอยที่คลับเมื่อคืนลิบลับ เพลิงชวนคุณเกริกและม๊านวลคุยเรื่องธุรกิจอย่างลื่นไหลด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำน่าฟัง จนผู้ใหญ่ทั้งสองถึงกับเอ่ยชมไ
