แต่เพลิงก็ไม่คิดจะยอมแพ้ เขาพยายามเรียกสติที่มีอันน้อยนิดของตัวเองกลับคืนมา เพราะเขาจะไม่ยอมเสียผู้หญิงที่เขารักที่สุดให้หลุดมือไป เพลิงไม่มีเวลาแม้แต่จะเช็ดหยาดฝนหรือคราบเลือดที่ยังหลงเหลืออยู่บนหลังมือ เขากดต่อสายหาตุลย์ทันทีด้วยหัวใจที่เต้นระรัว
ครืด ครืด
"ว่าไงไอ้เพลิง มึงพาน้องกูไปมุดหัวอยู่ที่ไหน ป๊ากับม๊าโทรมา จนหูกูจะชาแล้วเนี่ย"
เสียงของตุลย์ปลายสายยังคงติดเล่นและมีความหงุดหงิดตามประสาพี่ชายจอมหวง โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าพายุเพิ่งพัดถล่มน้องสาวตัวเองจนยับเยิน
“มึง...มึงอยู่ไหนไอ้ตุลย์” เพลิงถามเสียงสั่นพร่า พยายามบังคับไม่ให้สติหลุด
"กูอยู่ร้านไอ้ติณณ์ สั่งเหล้ามาจิบรอพวกมึงอยู่ รีบไถหัวมาเลยนะมึง..."
เพลิงกดตัดสายทิ้งทันที เขาเหยียบคันเร่งมิดไมล์ มุ่งหน้าสู่ร้านของติณณ์ด้วยความเร็วที่พร้อมจะปะทะกับทุกอย่าง เขาต้องบอกตุลย์ แม้จะรู้ว่าหลังจากพูดความจริงจบ มิตรภาพที่สร้างกันมาเก
