"ทำไมภีมต้องนองคงเดียว ภีมอยากนองกับคุงแม่ คุงแม่ก็ให้คุงพ่อไปนองคงเดียว แย้วคุงแม่นองกับภีมฉองคง" ภีมเอ่ยหน้างอง้ำเมื่อภูกับเอรินบอกลูกชายว่าถึงเวลาต้องนอนแยกห้องนอนแล้ว
"เอาแบบที่ภีมบอกดีไหมคะพี่ภู" เอรินหันไปยิ้มให้ภู
"ไม่ดี" ภูตอบกลับไปแบบไม่มีเสียง เอรินระบายยิ้มขำออกมา
"ภีมโตแล้วนะครับ อาทิตย์หน้าภีมก็ต้องไปโรงเรียนแล้วก็ต้องนอนคนเดียวได้แล้วครับ" ภูบอกลูกชาย
"ไม่เหงเกี่ยวเยย คุงพ่อก็โตแย้ว โตกว่าภีมด้วย คุงพ่อยังนองกับคุงแม่เยย แย้วยังชอบกิงนมคุงแม่ด้วย ภีมเหง แต่คุงแม่ไม่ยอมให้ภีมกิง คุงแม่ยำเอียง" พอได้ยินคำพูดของลูกชายทำเอาคนเป็นพ่อเป็นแม่หน้าเหวอไปแทบไม่เป็น ดิษย์กับรสสุคนธ์ก็เช่นกัน แต่ก็ยังยิ้มขำให้กับความช่างพูดช่างเจรจาของหลานชายที่สรรหาเหตุผลมากล่าวอ้างเพราะไม่อยากนอนคนเดียว
และนี้คือเหตุผลที่ภูกับเอรินอยากให้ลูกแยกห้องนอน ถึงแม้จะไม่เคยมีอะไรกันในห้องนอนตอนลูกหลับเพรา
