เสี่ยเฟยเดินเข้ามา ในห้องน้ำ
“ไง แพ้หนักเลยเหรอ” ฉันพยักหน้า แล้วอ้วกต่อ
“ฉันไปคุยกับแฟนฉันก่อนนะ เงียบ ๆ ด้วย” ว่าเสร็จเสี่ยก็เดินออกไป หลังจากที่ฉันอ้วกเสร็จก็แต่งตัวกลับห้องตัวเอง เกือบได้เอากับเสี่ยเฟยจริง ๆ แล้วไหมล่ะฮานะเอ้ยยย
1 เดือนผ่านไป
วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน แต่ไม่มีใครรู้หรอก นอกจากปิ่นกับไนท์ ตลอดเวลา 1 เดือนสิ่งฉันจะทำทุกวันคือเข้าไปในห้องเสี่ยเฟยแล้วก็ครางเสียงดัง ๆ ให้เสี่ยฟร๊องได้ยิน และเสี่ยฟร๊องก็จะมาทุบประตูทุกวันแต่ฉันไม่แคร์
ส่วนเวลากินข้าวเสี่ยฟร๊องก็จะตักอาหารให้ฉันทุกวัน แต่ฉันก็เขี่ยทิ้งตลอด เสี่ยพยายามซื้อดอกไม้มาวางไว้หน้าห้องฉันตอนเช้าทุกวัน พร้อมกับการ์ดเขียนขอโทษสารพัด มันทำให้ฉันยิ้มออกนะแต่ฉันยังไม่ให้อภัยเสี่ยตอนนี้หรอก
บนโต๊ะอาหาร...
“ชิมนี่ดูสิ อร่อยนะฉันตื่นมาทำเองเลย” ฉันไม่สนและเขี่ยทิ้งตามเคย
“ป้า 1 คะ มาเอาอันนี้ไปให้หมาจรจัดหน้าบ้านกินหน่อ
