เสียงร้องแหลมเล็กของเด็กทารกดังก้องอยู่ภายในห้องคลอด ธามยืนอยู่ข้างเตียง
จับมือภรรยาไว้แน่น น้ำตาซึ้งไหลอาบแก้มทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น
“ลูกของเรา” เขาพูดเสียงแผ่ว
“ธาม...ลูก...ของเรา...” อลิสหอบหายใจ น้ำตาซึมพราวในดวงตา แต่เปี่ยมสุข คุณหมออุ้มเด็กน้อยตัวแดงออกมาห่อผ้า แล้วมอบให้พยาบาลนำมาแนบอกแม่
อลิสยื่นมือสั่น ๆ ออกไปรับทารกแรกเกิด ดวงตาของเธอจ้องไปยังใบหน้าจิ๋วที่ยังหลับตา ริมฝีปากเล็กขยับเบา ๆ
“มาทักทายคุณพ่อหน่อยนะคะ...น้องธีร์เวทย์” อลิสเอ่ยเบาๆ
ธามย่อตัวลงกอดทั้งสองคนไว้ เขาจูบหน้าผากของภรรยา แล้วจูบมือน้อย ๆ ของลูก
“ยินดีต้อนรับสู่โลกใบนี้นะ...เจ้าตัวเล็ก”
“ขอบคุณนะอลิส ที่ทำให้ผมมีวันนี้ ขอบคุณสำหรับลูกของเรา”
อลิสพยักหน้าเบา ๆ ดวงตาคลอเบ้าแต่เปี่ยมไปด้วยความสุข ท่ามกลางความเจ็บปวดของร่างกาย เธอกลับรู้สึกว่า หัวใจอบอุ่นเหลือเกิน
และในวันนั้นเอง วันที่เขาทั้งสองไม่ใช่แค
