เมื่อเดินเข้าสู่งาน อลิสไม่เสียเวลามองหาเป้าหมาย เพราะเขาก็ยืนอยู่ในมุมเดิม นิ่ง เรียบ และเคร่งขรึม
ธามที่กำลังพูดกับนักลงทุนหันมาเล็กน้อย เขานิ่งไปนิดหนึ่งเมื่อเห็นเธอเดินเข้ามา สายตาเขายังคงเยือกเย็น…แต่แวววาวขึ้นนิดหน่อยซึ่งอลิสมองออกทันที
‘แปลว่าได้ผล’
เธอยิ้มหวาน ทว่าแฝงเล่ห์ ก่อนจะเดินตรงเข้าไปหาเขาโดยไม่สนใจสายตาใคร
“สวัสดีค่ะคุณธาม” เธอพูดเสียงหวาน แต่จงใจแนบชิดเขาเล็กน้อย “คืนนี้คุณ…ดูเครียดจังเลยนะคะ”
“เพราะมีบางคน…ทำให้ผมไม่กล้าหลุดโฟกัส” ธามตอบเรียบ ๆ ไม่ขยับหนี
ประโยคนั้นทำเอาอลิสชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะมันเหมือนคำชมนุ่ม ๆ ที่แอบกัดเบา ๆ
เธอยิ้ม…ยั่วกลับไปอย่างไม่ยอมแพ้ “แล้วไม่คิดจะปล่อยโฟกัสดูบ้างเหรอคะ? เผื่อจะมีอะไรน่าสนใจกว่าแผนธุรกิจ”
ธามเลิกคิ้วน้อย ๆ มองเธอเหมือนกำลังชั่งใจ
“ผมไม่ค่อยชอบของเล่นที่เสี่ยงเสียเวลา…แต่ถ้ามันมีค่าพอที่จะเสียเวลา ผมก็อาจจะลอง”
อลิสหา
