เขาพยักหน้าเห็นด้วย แต่แววตานั้นเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์
“จริงสิ ทำไมถึงเป็นอย่างนั้นนะ หรือเขาจะรู้ล่วงหน้าว่าผมจะต้องมารับช่วงต่อดูแลลูกสาวของเขา” ชายหนุ่มกระดกคิ้ว ขยิบตาให้เธอ “เขาอาจมีญาณวิเศษเหมือนย่าคุณไง”
มาลินีปั้นปากจนแน่น
“ถ้าเขารู้ล่วงหน้าจริง เขาคงไม่คิดจะส่งลูกสาวมาลำบากอย่างนี้หรอก”
ชายหนุ่มอุทานเสียงหลง ก่อนจะสะบัดหน้านิดๆ
“ลำบากที่ไหน ผมรวยจะตาย”
“ถ้าฉันจำไม่ผิด เหมือนว่าคุณเพิ่งจะถูกคุณแม่ของคุณไล่ออกจากบ้านไม่ใช่รึ”
เขายังไม่ทันได้พูดต่อ เวลานั้นเองที่หญิงชรากลับเข้ามาในห้องครัว หญิงสาวลุกจากเก้าอี้ เดินไปหาทันที แล้วจับมือผู้เป็นย่าไว้
“คุณย่าไปไหนมาคะ หนูยังมีเรื่องจะคุยกับคุณย่าเยอะแยะไปหมดเลย”
“ไปเตรียมงานแต่งงานน่ะ”
“งานแต่งงานหรือคะ”
“ใช่แล้ว งานแต่งงานของพวกเธอสองคนอย่างไรเล่า”
หญิงสาวอ้าปากค้าง ขณะชายหนุ่มลุกขึ้นยืน เพราะความตกใจ เขายิ้มร่าก่อนจะหุบฉับ
