“ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันน่าจะอยู่ที่นี่ล่ะ” เธอค่อนข้างแปลกใจกับเรื่องนี้มากทีเดียว “ไหนจะเรื่องที่คุณกับไอ้บ้าโรคจิตนั่นรู้จักกันอีก วิกเตอร์ คุณมีอะไรจะบอกฉันไหมคะ”
เขากัดกรามจนแน่น ดวงตายังคงขัดเคือง
“ที่จะบอกกับคุณก็คือ หมอนั่นเป็นตัวอันตราย ไม่ว่าจะเหตุผลใด คุณอย่าเข้าใกล้มันเป็นอันขาด”
“ท่าทางพวกคุณจะรู้จักกันดีทีเดียว” เธอหรี่ตามองจับผิด “และฉันคิดว่าฉันเคยเห็นเขาที่เรือของคุณด้วย”
เขานิ่งไปนิด ก่อนจะเสไปเรื่องอื่น
“ผมหนาวมากเลย”
เขาผละจากเธอ ถอดเสื้อผ้าออกจากกายจนล่อนจ้อน เดินไปยืนอยู่หน้าเตาผิงไฟ เธอหันหลังให้เขา จ้องมองทะเลสีดำผ่านหน้าต่างบานใหญ่
“คุณไม่คิดจะถอดเสื้อผ้าบ้างเหรอ เสื้อผ้าของคุณก็เปียกนี่”
เมื่อถูกทัก เธอใจหายวาบ ขยับเสื้อโค้ตปิดบังชุดเดรสสายเดี่ยวที่เปียกปอนอยู่ภายในให้มิดชิดเข้าไปอีก เธอสูดลมหายใจเย็นๆเข้าปอดอย่างมีสติ บอกกับตัวเองว่าต้องอดทนไว้
“ที่นี่แสงสว่
