วันต่อมาอินทัชมาถึงบ้านหญิงสาวตั้งแต่ 9 นาฬิกา เขาสวมเสื้อเชิ้ตผู้ชาย ผ้าไหม Giorgio Armani สีขาว ทับด้วยเสื้อนอก พรรณวดีมองการแต่งตัวของเขาแล้วเธอทำตาปริบๆ ว่าเขาจะไปออกงานที่ไหนรึ
“ลูกทานข้าวเรียบร้อยรึยังครับ” เขาชูขนมในมือ “พี่ซื้อมาฝากเหมียวกับลูก”
“ทานแล้วค่ะ แต่เอาเก็บไว้ก็คงได้มั้ง” เธอตอบ
“พ่อมา” น้องอิงดิ้นจะลงจากโต๊ะอาหารไปหาชายหนุ่ม เขาจึงรีบเดินมารับตัวลูกสาว เธอไม่รู้ว่าเขาคุยอะไรกับลูก แต่สักพักน้องอิงซบศีรษะลงกับบ่าของบิดาแล้วหัวเราะ
“ถ้าพร้อมแล้วก็ไปเถอะครับเหมียว เดี๋ยวเลยฤกษ์” เขาเร่ง เธอเพิ่งรู้ว่าเขาเคร่งเรื่องฤกษ์ยาม ว่าแต่ไปจดทะเบียนรับรองบุตร ต้องดูฤกษ์ด้วยเหรอ
“เหมียวยังไม่ได้เอาสูติบัตรลูกที่ออกจากกงสุลไทยทางนั้นมาทำเอกสารที่อำเภอใช่ไหมครับ วันนี้ก็ทำให้เรียบร้อยเลย”
“ยังค่ะ ก็เพิ่งกลับมา เลยยังไม่ได้ไปยื่นเอาชื่อลูกเข้าทะเบียนบ้าน” เธอตอบ มือก็เปิดแฟ้ม
