“พรุ่งนี้หนูพิมไปงานพร้อมพี่กฎได้ไหมคะ” เธอถาม
“ผมต้องไปแต่เช้าสิครับ กว่าจะถึงงานช่วงเย็นคุณพิมเบื่อเปล่าๆ” เขาพูดอย่างลำบากใจ
“งั้นเดี๋ยวหนูพิมโทรหาพี่เหมียวแปบ” เธอจัดการต่อสายถึงพรรณวดี คุยกันอยู่สามสี่คำเมื่อพี่สาวรับปากจะจัดการเรื่องนี้ให้จึงวางสาย
อีกสิบนาทีต่อมา ไรวินท์โทรหากรกฎ เขาบอกว่า
“พรุ่งนี้ช่วงเช้าคุณไม่ต้องไปก็ได้ อยากให้อยู่ดูแลหนูพิมก่อน เผื่อหนูพิมอยากไปเที่ยวที่ไหน แล้วมางานพร้อมหนูพิมตอนเย็นได้เลย”
“คุณไรวินท์บอกว่าให้ผมเข้าไปงานช่วงเย็น ตอนเช้าคุณพิมอยากไปไหนก่อนไหมครับ” เขาหันมาถามเธอ
“หนูพิมอยากไปพระธาตุดอยสุเทพค่ะ” เธอยิ้มอย่างถูกใจ
ค่ำนั้นหลังจากที่พาพิมพิชชาไปทานอาหารเย็น กรกฎจึงไปส่งเธอที่โรงแรม พร้อมกับนัดหมายจะมารับเธอไปพระธาตุดอยสุเทพในเช้าวันรุ่งขึ้นก่อนลากลับไป
#####################
“แก...รู้ไหมฉันเจอใคร” พิมพิชชาคุยโทรศัพท์กับเพื่อนสนิทที่อยู่ก
