“นายๆๆ” คำปันมาเรียกหน้าเรือน เมื่ออินทัชโผล่หัวออกไปทางหน้าต่าง เขาจึงพูดต่อ
“พี่ชายเมียนายมาแล้วครับ อยู่ที่บ้านพ่อใหญ่ เมียนายเป็นน้องสาวนายไรวินท์เหรอ”
“ใช่ ขอบใจมากเดี๋ยวฉันพาคุณเหมียวไปที่บ้านพ่อใหญ่”
อินทัชหันมาหาเธอ “คุณวินท์มาแล้ว เดี๋ยวผมลงไปเอาเสื้อผ้าคุณที่ตากแดดมาให้ น่าจะแห้งแล้ว”
สองคนรีบแต่งตัวแล้วไปที่บ้านพ่อใหญ่ พรรณวดีโผเข้ากอดไรวินท์ที่กอดปลอบขวัญน้องสาว “พี่วินท์ น้องคิดว่าจะตายในป่าไม่ได้มาเจอใครแล้วค่ะ”
ไรวินท์ยิ้ม “อยู่กับอินทัชไม่ตายหรอก เป็นไงมั่ง เจ็บตรงไหนรึเปล่า” เขาพลิกดูแขน ดูตัวเธอเห็นแต่รอยแดงๆ
“แมลงกัดละมั้งนี่ เดี๋ยวไปหายาทาละกัน” แต่พอมองไปที่อินทัชเห็นรอยยิ้มจึงพอเข้าใจ เลยไม่พูดอะไรต่อ
“พี่ตฤนเป็นอะไรคะ” พรรณวดีถาม เมื่อมาถึงไร่ไรวินท์และพบว่าตฤนบาดเจ็บ
“เมื่อคืนตฤนกับตำรวจท้องที่ตามรอยพวกนั้นไปจากตรงรถเราที่จอดอยู่ แล้วเจอเข้าสองสามคน ม
