8. พี่ทิศเหนือ+หนูต้นตอง

8 หลังจากโดนต่อว่า ว่าแก่แดดในร้านเสื้อผ้าแล้ว พี่เทลก็พาเดินกลับมาที่ร้านเนื้อย่างเกาหลี โดยมีปลิงอย่างฉันเกาะติดไม่ยอมห่างกาย "ตกลงหายโกรธฉันแล้วหรอ"เขาหันมาถามหลังจากพนักงานมารับออเดอร์เดินออกไป "ก็พี่เทลไม่ง้อสักทีนี่!"ฉันทิ้งหัวเอนพนักโซฟา เงยหน้าขึ้นทำปากยื่นใส่ ปล่อยมือที่เกาะติดแขนโต เขาก้มลงมอง ใช้หลังมือลูบไปตามกรอบหน้า เล่นกับคิ้วกับผมของฉัน วันนี้เขาอ่อนโยนจัง "ก็ฉันไม่ผิด"ไม่เคยผิดอะไรหรอกเขาอ่ะ ไม่เคยง้อฉันด้วย โกรธเองก็ต้องหายเองนักเลงพอ ตลอดนั่นแหละ ชินแล้ว ขณะคุยกับพี่เทลสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นผู้หญิงโต๊ะข้างๆ เธอกำลังจ้องจะกลืนกินพี่เทลของฉัน แบบนี้ต้องแสดงให้เห็น "จุ๊บปากหนูก่อนแล้วจะหายโกรธ" "กลับห้องก่อน"เขาก้มลงกระซิบบอกข้างหู จมูกแทบชนแก้มฉัน แบบนี้ก็โอเค ฉันยิ้มพอใจ หันไปมองผู้หญิงคนนั้น บอกด้วยสายตา 'คนนี้ของฉัน อย่าคิดแย่ง!" "พูดแล้วนะ"ฉันหันกลับมาสนใจพี่เทล ชี้หน้าให้เขาจำคำพูดตัวเอง ก็เขาบอกว่ากลับห้องก่อน ก็แสดงว่าเขายอมให้ฉันไปที่คอนโดเขาน่ะสิ "คืนนี้หนูจะไม่กลับบ้าน"ฉันยื่นหน้าไปกระซิบบอก ยิ้มอารมณ์ดี "อะแฮ่ม! หวานเกรงใจโต๊ะข้างๆกันบ้าง"ขณะที่ฉันกำลังพูดหยอกล้อกับพี่เทล พี่ไทชิกับพี่เหนือก็โผล่มา พอดีกับพนักงานนำเอาหารที่ฉันสั่งมาเสิร์ฟ "สวัสดีค่ะพี่ไทชิ พี่เหนือ"ฉันนั่งตัวตรงยกมือไหว้พี่ๆเขา หน้าแดงก่ำเขินอาย เห็นช็อตหวานของฉันด้วย>///< "..."พี่เหนือพยักหน้าเล็กน้อย แต่สายตาไม่ได้มองมาที่ฉันเลย พี่เขากำลังมองหาใครอีกคน เกือบลืมไปสนิทเลยว่ายัยต้นตองส่งฉันมาทำอะไร "หวัดดีครับแล้วเพื่อนไม่มาด้วยหรอ"เป็นพี่ไทชิที่ถามแทน คงรู้ใจเพื่อนละมั้ง "มาค่ะแต่ไม่มากินด้วย เห็นบอกจะไปสมัครเรียนพิเศษ ช่วงนี้ขยันมาก ไม่มีเวลาว่างหรอกค่ะ"ฉันตอบตามที่ยัยตองบอกทุกคำ! ยัยนั้นมันจอมวางแผนเหมือนฉันนี่แหละ อิอิ พี่เหนือหันมามองฉันตั้งใจฟัง ไม่ค่อยอยากรู้เลยนะ คิก คิก "อ้ออ ก็ว่าช่วงนี้ไม่เห็นหน้าเลย เรียนหนักนี่เอง" "ก็คงอย่างงั้นค่ะ เห็นบอกว่าจะสอบเข้าคณะที่ชอบให้ได้" "แล้วน้องเกี๊ยวไม่ไปเรียนกับเพื่อนหรอครับ" "มะ..."ฉันกำลังจะตอบพี่ไทชิแต่พี่เทลพูดแทรกขึ้น "มึงจะถามอะไรนักหนาเนี่ย ไหม้หมดแล้ว"พี่เทลใช้ตะเกียบชี้ไปที่กระทะไม่สบอารมณ์ อารมณ์เสียเพราะเนื้อย่างไหม้งั้นหรอ เป็นอะไรของเขาอีกเมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย "นี่เพื่อนนะเว้ย"พี่ไทชิชี้มือไปที่ตัวเอง "หุบปาก! แดกๆเข้าไป"เขาน่าจะบอกพี่ไทชินะ แต่คีบเนื้อใส่จานให้ฉัน หรือว่าพูดให้ฉันด้วยนะ? ฉันมองเนื้อในจานสลับกับหน้าพี่เทล ไม่กล้าพูดอะไรต่อ ทุกคนในโต๊ะก็เงียบสนิท แต่ก็มีผู้กล้าหาญคนหนึ่ง "พอจะรู้มั้ย วันเกิดยัยนั้นวันไหน"ครั้งแรกเลยมั้งเนี่ยที่พี่เหนือพูดกับฉัน พี่เขาเย็นชาพูดน้อยมาก สเปคยัยตองมันนั่นแหละ ก็เหมือนสเปคฉัน ชอบผู้ชายปากหมาที่นั่งข้างๆนี่ไง "วันที่...สิบ เอ๊ะรึไม่ใช่"ฉันเหลือบมองคนข้างๆเล็กน้อยก่อนจะตอบพี่เหนือ ทำท่าแสดงนึกคิดอยู่นานสองนาน เป็นไปตามคาด ที่ต้นตองบอกเลย ว่าพี่เหนือต้องถามถึงวันเกิดมัน "น่าจะวันที่สิบ แต่เดือนเกี๊ยวไม่แน่ใจ"มันบอกให้ฉันตอบแบบนี้ "เป็นเพื่อนยังไงเนี่ย"พี่เทลหันมามองฉันอย่างตำหนิ ก็ถ้าเป็นเพื่อนทั่วไปก็คงไม่ว่าไรหรอก แต่นี่เพื่อนสนิทนี่เนอะ จำไม่ได้นี่เกินไปจริงๆ "ของพี่เทลเกี๊ยวยังจำไม่ได้เลย"ฉันเอาตัวรอด ทำเป็นความจำสั้นไปเลยแล้วกัน "มึงอย่าเอาอะไรจากยัยสมองกลวงนี่เลย"พี่เทลถอนหายใจก่อนจะหันไปบอกพี่เหนือ โดนว่าเฉยเลย เพราะแกแท้ๆยัยต้นตอง! ฉันทำปากยื่นใส่ แต่ไม่เถียงเดี๋ยวโดนจับได้ ยอมๆไปก่อนแล้วกัน ฉันนั่งกินของชอบไปเงียบๆ ฟังพี่ๆเขาคุยกัน แต่ก็ไม่เข้าใจหรอก เขาคุยกันเรื่องเรียนๆทำงานๆ ฉันยังเด็กไม่รู้อะไรหรอก เลยหยิบมือถือออกมาส่งข่าวให้ยัยต้นตอง ต้นตอง💬 เกี๊ยวซ่า : เป็นตามที่แกบอก พี่เขาถามถึงวันเกิดแกจริงๆ ฉันส่งข้อความไปไม่ถึงสามวิ ยัยตองก็เปิดอ่าน ดูเหมือนกำลังรออย่างใจจดใจจ่อ555 ต้นตอง : นั่นไงว่าแล้ว ฉันก็ว่าแล้วว่ามันจะตอบกลับมาแบบนี้ เกี๊ยวซ่า : พี่เขาต้องมีใจให้แกแน่ๆเลย อิอิ ดูจากที่มองหาตั้งแต่มาถึงก็รู้แล้ว ว่ามั้ย ต้นตอง : มีจงมีใจอะไร เขาแค่อยากรู้ว่าได้รับอิสระจากฉันนานแค่ไหน จะได้เตรียมตัวรับทันต่างหาก มันก็เป็นซะอย่างนี้ ไม่คิดเข้าข้างตัวเองบ้างเลย คิดเองว่าพี่เหนือมีแฟนก็ทีนึงแล้ว เพลียใจกับมันจริงๆ "ทำอะไร"เสียงเข้มถาม เหลือมองมาที่มือถือฉัน "คุยกับเพื่อนค่ะ"ฉันรีบเก็บมือถือลง กลัวโป๊ะแตก ไม่ใช่พี่เขาอ่านข้อความบนหน้าจอแล้วหรอกนะ เมื่อกี้ยังเห็นตั้งใจคุยกับเพื่อนอยู่เลยนี่ "รีบกินจะได้กลับ พวกฉันมีการมีงาน ไม่มีเวลาว่างมานั่งรอเธอ" "อิ่มแล้วค่ะ"พูดแบบนั้นใครมันจะกล้ากินต่อล่ะ "ไอ้เทลมึงนี่ก็ปากหมาแม่งทุกที น้องไม่กล้ากินต่อเลยเห็นมั้ย กินๆน้องเกี๊ยวพวกพี่ไม่รีบ ถ้ามันรีบก็ให้มันกลับไปก่อน"พี่ไทชิต่อว่าเพื่อน แล้วคีบเนื้อใส่จานให้ฉัน พูดประชดแดกดันพี่เทล เทพบุตรขี้ม้าขาวชัดๆ พี่ไทชินี่เป็นคนดีจริงๆ เข้าอกเข้าใจผู้หญิง ไม่ดุไม่ด่าเหมือนคนข้างๆ ใครได้เป็นแฟนนะโชคดีตาย หรือฉันควรเปลี่ยนใจดี? "ขอบคุณค่ะ แต่เกี๊ยวอิ่มแล้ว^^"ฉันยิ้มหวานขอบคุณพี่ไทชิ "อิ่มก็กลับ"เขาลุกพรวดขึ้น ไม่ลุกแค่ตัวเองดึงฉันลุกขึ้นด้วย "ยังไม่จ่ายเงินเลยนะ"ฉันหันซ้ายขวาควานหากระเป๋าตัวเอง กระเป๋าตังค์หรอ? เปล่ากระเป๋าสะพาย 555 ก็ทุกครั้งพี่เทลเป็นคนจ่ายให้นี่ เรื่องอะไรฉันจะยอมเอาเงินค่าขนมตัวเองมาจ่ายอาหารมื้อนี้ กินร้านข้างทางมันไม่มีปัญหาหรอก แต่ร้านนี้แค่มื้อเดียวเงินค่าขนมฉันทั้งเดือนจะพอจ่ายมั้ยเถอะ "เดี๋ยวมันก็จ่าย"บอกเสียงห้วนลากฉันออกจากร้าน จะรีบไปไหนนักหนา แล้วมันนี่คือใคร? ฉันหันกลับไปมองที่โต๊ะ เห็นพี่ไทชินั่งยิ้มโบกมือให้ ด้วยท่าทางอารมณ์ดี อารมณ์ดีที่เสียเงินหลายหมื่นกับอาหารมื้อนี้เนี่ยนะ ส่วนพี่เหนือเดินตามพี่เทลกับฉันออกมา ฉันยิ้ม ก้มหัวเล็กน้อยเป็นการขอโทษให้พี่ไทชิ แล้วรีบเดินให้ทันคนที่จูงมือฉันเดินฉับๆ "พี่เหนือจะไปไหนต่อมั้ยคะ"ฉันหันไปถามพี่เหนือที่ยืนอยู่ด้านหลัง หลังจากขึ้นบันไดเลื่อนลงไปชั้นล่าง "น่าจะกลับเลย ทำไมหรอ"ด้วยความที่พี่เขาสูงมาก บวกกับยืนอยู่ขั้นบันไดขั้นบน เลยต้องก้มลงมามองฉัน มือหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ท่าทางเท่สมาร์ทสุดๆ ความนิ่งเงียบขรึมทำให้ดูมีเสน่ห์น่าค้นหา เพราะแบบนี้ใช่มั้ยยัยต้นตองถึงชอบพี่เขานักหนาเนี่ย! กรี๊ด! หล่อมาก! "เปล่าค่ะ ถามเฉยๆ^^"ฉันยิ้มหวาน หลุบตาลงต่ำหันหน้ากลับ หน้าขึ้นสีแน่ๆ ไม่ต้องดูกระจกก็รู้ แต่ก่อนจะเขินผู้ของเพื่อน ก็ต้องส่งข่าวให้เพื่อนก่อน 💬ต้นตอง เกี๊ยวซ่า : กำลังลงไปนะ ฉันส่งข่าวบอกแล้วรีบเก็บมือถือ ต่อไปเป็นหน้าที่ของมันแล้ว หมดภารกิจของฉัน แต่ถ้าอยากติดตามชีวิตของน้องเกี๊ยวซ่า เชิญได้ที่เล่มของน้องเกี๊ยวซ่ากับพี่เทลเลยค่ะ ซึ่งตอนนี้ยัยคนเขียนปั่นให้แล้วรึเปล่าก็ไม่รู้