46 ปัง!!!ช "พี่เหนือ!!! ฮือออ"ต้นตองร้องตกใจตาโต เมื่อผมพลิกตัวสลับด้านกับเธอ พอดีกับเสียงปืนที่ดังขึ้น "กรี๊ดดด ปล่อยฉันนะปล่อย!!!"เสียงกรีดร้องของพิม ทำให้เราหันไปมอง เธอกำลังยื้อแย่งปืนที่ชี้ขึ้นบนฟ้ากับผู้ชายชุดดำ คนขับรถหรือว่าการ์ดส่วนตัวของมี้นั่นเอง "เหนือ! ต้นตอง เป็นไงบ้างลูก"มี้วิ่งเข้ามาหาหน้าตื่น สำรวจผมและต้นตอง เมื่อกี้ผมไม่ได้โดนยิง คนของมี้เข้ามาช่วยได้ทันสินะ "ไม่เป็นไรครับมี้ ต้นตองเป็นอะไรมั้ย"ผมตอบมี้แล้วก้มลงมองต้นตองที่กอดผมแน่นไม่ยอมปล่อย "ฮือออ อึกๆ ฮือออ"เธอส่ายหัวกับอกผม สะอึกสะอื้นร้องไห้ไม่หยุด เธอคงตกใจมาก "ไม่มีอะไรแล้วลูกไม่ต้องร้อง"มี้ลูบหัวปลอบต้นตองช่วยผม เธอไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้แน่ ใช่คนทั่วไปเขาก็ไม่ควรเจอแบบนี้ และนั่นคือปืนจริงที่จ่อมาทางพวกเรา เป็นใครก็ต้องกลัวทั้งนั้นแหละ จุ๊บ "ไม่มีอะไรแล้ว"ผมก้มลงจุ๊บหัวเด็กน้อยที่ตัวสั่น "พาน

