34
วันที่2
ผมมาหาต้นตองที่บ้านอีกแต่ก็เจอแค่นมกับแม่บ้าน
"นมว่าคุณเหนือกลับไปก่อนเถอะค่ะ คุณหนูไม่พร้อมที่จะคุยหรอก ให้เวลาเธอหน่อย เชื่อนมนะคะ"
วันที่3 ,4 และ5
"นมว่าคุณเหนือกลับไปก่อนเถอะค่ะ คุณหนูไม่พร้อมที่จะคุยหรอก ให้เวลาเธอหน่อย เชื่อนมนะคะ"
ผมได้คำตอบเหมือนกันทุกวันจากนม แสดงว่าคือคำสั่งของยัยเด็กนั่น! ผมไม่สามารถขึ้นไปหาต้นตองได้เลย หลังจากนั้นยัยเด็กนั่น ก็สั่งไม่ให้ผมเข้าบ้านอีกเลย ผมได้แต่ยืนมองเธออยู่หน้าบ้านกับหน้าโรงเรียน เธอไม่ยอมใจอ่อนเจอผม สั่งให้คนขับรถเข้าไปรับในโรงเรียนอีก เลิกเรียนปุ๊บก็ขึ้นรถกลับบ้าน ไม่ไปไหน ผมได้แค่ฝากช่อดอกไม้กับยามหน้าบ้านเข้าไปให้ วันนี้ครบช่อที่สามสิบพอดี หนึ่งเดือนแล้วที่ไม่ได้ยินเสียง
คิดถึงวะ
'หนึ่งเดือนแล้วนะ ออกมาเจอได้มั้ยครับ อยากได้ยินเสียง อยากเห็นหน้า'
ผมเขียนการ์ดแนบไปกับช่อดอกไม้ ช่อที่สามสิบ ข้อความแต่ละวันก็จะแตกต่างกันไ
