36
"ว้ายตายแล้ว คุณหนูเป็นอะไรคะ"นมปรี่เข้ามาถามเมื่อเห็นผม ประคองต้นตองเข้ามาในบ้าน คงจะรู้แหละว่าต้องมีอะไร เพราะนี่ไม่ใช่เวลาเลิกเรียนของต้นตอง
"ต้นตองปวดหัวครับนม ไม่ยอมไปหาหมอด้วย"ผมเป็นคนตอบแทน
"เดี๋ยวนมไปเอายามาให้นะคะ"นมบอกด้วยความเป็นห่วง แล้วหันหลังจะเดินออกไป แต่ต้นตองร้องบอกก่อน
"ไม่ต้องค่ะนม นอนพักเดี๋ยวก็หาย"ต้นตองบอก แล้วแกะมือผมออก เดินขึ้นไปบนบ้าน ผมได้แต่ยืนมองไม่กล้าตามไป เพราะกลัวเธอจะว่าเอาได้ เข้ามาในบ้านได้ก็บุญแล้ว
"ตามขึ้นไปสิคะ"นมมากระซิบบอก
"ต้นตองจะไม่วีนใส่หรอครับนม"ผมหันไปถามนมหน้าเครียด ถ้าเธอวีนใส่ไล่ผมออกจากบ้านขึ้นมาอีกทำไง กะว่าจะรอจนกว่าเธอตื่น แล้วขอคุยด้วย
"ให้มาส่ง ให้เข้าบ้านขนาดนี้คงหายโกรธลงเยอะแล้วค่ะ รีบตามขึ้นไปง้อต่อเลย"นมบอกยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
"ขอบคุณมากครับนม"ผมบอกอย่างดีใจแล้วรีบตามขึ้นไป ตามที่นมแนะนำ นมน่าจะเป็นคนที่รู้ใจต้นตองที่ส
