3
คอนโด
"ลงมา"ผมบอกคนเมาที่เอาแต่นั่งนิ่งไม่ยอมลงรถ คนรถเขามารอเอารถไปเก็บอยู่นานสองนานแล้ว
"...."นิ่งและเงียบ
"ฉันบอกให้ลงมา!"
"...."
"ไม่ลงก็นอนในรถนั่นแหละ"ว่าแล้วผมก็ไม่สนใจ เดินขึ้นคอนโดไปคนเดียว แต่ก็ต้องหยุดหันไปมอง คนที่ยังนั่งอยู่บนรถไม่ยอมตามมา
พูดก็แล้ว สั่งก็แล้ว ขู่ก็แล้ว ดื้อมาก!
"เฮ้อ! ต้นตองลงมา พี่เขาจะเอารถไปเก็บแล้ว"ผมถอนหายใจ เดินกลับไปพูดกับคุณต้นตองดีๆ เธอถึงยอมลงจากรถ
"..."แต่ก็ยังไม่พูด มองเมินเดินนำหน้าผมไปเลย รู้ทางรึไง
เมาจนเดินไม่ตรงยังจะมางอนอีก เด็กบ้าอะไร
"ทางนี้"ผมเร่งฝีเท้าเดินไปประคองพาขึ้นลิฟต์ เดี๋ยวได้เดินชนเสากันพอดี
"เธองอนอะไรฉันเนี่ย!"ผมถามอย่างอ่อนใจ กับคนเมาขี้งอนที่มุดหน้าเข้ามุมลิฟต์ไม่พูดไม่จา
"ก็พี่เหนือมีแฟน!"
เรื่องนี้ยังไม่จบ?
"ใครบอก"
"รู้เอง!"พูดสองประโยคติดโดยลิ้นไม่พันแสดงว่าสร่างเมาบ้างแล้ว สติกลับมาแล้วสินะ
"เก่ง!!"ผมประชด!
ผู้หญิงนี่เป็นเพศพูดเองเออเอง คิดเองเก่งเนอะ
ติ๊ง!
"จะอยู่ในนี้ ก็ตามใจนะ ฉันจะเข้าห้อง"ผมบอกคนเมาขี้งอนที่มุมลิฟต์ แล้วก้าวเดินออกมาเลย ก็อยากรู้เหมือนกันว่าจะใจเด็ดแค่ไหน
ต๊อกๆๆ
ผมกระตุกยิ้ม เมื่อได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูง เดินตามหลัง ไม่ใจนี่หว่า เดินตามก้นมาเชียว
ตอนอยู่ในลิฟต์มุดมุมลิฟต์ ตอนนี้อยู่ในห้องแล้ว ก็ยังมุดมุมห้องผมอีก มันมีอะไรที่มุมนักหนาวะเนี่ย มาดูกันสิว่าจะยืนมุมนั้นได้อีกนานแค่ไหน
ผมนั่งเปิดทีวีจิบไวน์สบายอารมณ์ รอคนขี้เมาหายงอน ไม่ถึงสามสิบนาทีเธอก็ค่อยๆเดินมาหา นั้นไงว่าแล้ว เด็กเอาแต่ใจต้องเจอแบบนี้แหละ
พรึ่บ! หมับ
อ้าวเห้ย! ผมแอบตกใจ เมื่อยัยเด็กนั่งทรุดตัวลงนั่งข้างๆแล้วกอดซบอกผม
"หายงอนแล้ว?"
"ไม่อยากให้พี่เหนือมีแฟน"ตอบอุบอิบกับอกผม
"ฉันยังไม่มีแฟน"ผมตัดสินใจบอกไปตรงๆ ถ้าไม่บอกก็คงไม่จบหรอกเรื่องนี้
"จริงๆนะ นะพี่เหนือ"เธอเงยหน้าขึ้นถามอย่างดีใจ ยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีก จนเห็นผิวเนียนชัดแจ๋ว ผิวเนียนจริงๆไม่มีรอยจุดเลย แถมพูดเพราะ เรียกพี่เหนือตลอด
ริมฝีปากอวบอิ่มแดงระเรื่อนั่นมันน่า...
จุ๊บ จ๊วบ
ไวกว่าความคิด ก็ปากผมนี่แหละ ยื่นเข้าไปจูบปากเล็กนั่นเรียบร้อย เธอผงะหยุดนิ่งตัวแข็งทื่อทำอะไรไม่ถูก
หวาน หอมหวาน ปากเด็กมันหอมหวานแบบนี้เองหรอ
ต้นตอง
ฉันตื่นขึ้นมาแล้วตกใจเมื่อพบว่าตัวเองอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
"ที่นี่มันที่ไหนเนี่ย"ฉันพึมพำมองไปรอบๆตัว ไม่คุ้นสักนิด ฉันโดนลักพาตัวมาข่มขืนหรอ แต่ก่อนที่ฉันจะคิดไกลไปกว่านั้น ก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น
"นึกว่าตายแล้ว กว่าจะตื่นได้"
"พี่เหนือ!"ฉันหันไปมองต้นเสียง ใจชื้นขึ้นมาหน่อย อย่างน้อยก็เป็นพี่เหนือ ไม่ใช่ผู้ชายคนอื่น
"หนูมาอยู่นี่ได้ไงคะ พี่เหนือพามาหรอ"ถามด้วยความงุนงง เมื่อคืนฉันจำได้ว่าไปผับกับยัยเกี๊ยว แล้วเห็นพี่เหนือควงผู้หญิงมาฉันเลยสติแตกดื่มเหล้า แต่ดื่มไปแค่แก้วเดียวเองนะ จากนั้นภาพมันก็ตัดไปเลย
"แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วค่อยคุยกัน"เขาจ้องมองต่ำกว่าหน้าฉัน ก่อนจะหันหลังเดินออกไป
"ว๊าย!"ฉันตกใจรีบคว้าผ้าห่มขึ้นปิดหน้าอกตัวเอง เมื่อก้มลงมองตามสายตาของเขา
"นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย"ทำไมฉันโป๊เปลือยในห้องผู้ชาย ไม่สิบนเตียงผู้ชาย แถมจำอะไรไม่ได้สักอย่าง
ฉันรีบแต่งตัวแล้วออกไปสอบถามหาความจริง ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ไง ใครเป็นคนถอดเสื้อผ้าฉัน ยัยเกี๊ยวรู้มั้ยว่าฉันอยู่ที่นี่ แล้วฉันกับพี่เหนือมาอยู่ด้วยกันได้ไง โอ้ยมีคำถามเยอะแยะไปหมด
"ที่นี่ที่ไหนคะ หนูมาอยู่นี่ได้ไง แล้วพี่เหนือมาได้ไง เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นคะ"ฉันเดินออกมาจากห้องนอน รัวคำถามที่สงสัย แต่กลับได้คำตอบกลับมาว่า...
"เธอจำอะไรได้บ้าง"นี่คือคำตอบของเขา ในท่าสงบเยือกเย็น
"ไปผับกับยัยเกี๊ยว เจอพี่เหนือควงผู้หญิงเลยกินเหล้า....แค่นี้"ฉันยอมตอบก่อน เพราะรู้ว่ายังไงเขาก็ไม่ตอบ พูดน้อยซะขนาดนั้น
"จำอะไรไม่ได้อีกเลย?"
"..."ฉันพยายามนึกแต่ก็นึกไม่ออก ได้แต่ส่ายหัวเป็นคำตอบ
"ที่นี่ห้องฉัน เมื่อคืนเธอเมา"
"...."ฉันนิ่งตั้งใจฟัง แต่เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ
จบ แค่นี่??
ฉันกลับบ้านแบบงงๆ ไม่ได้คำตอบที่แน่ชัด สรุปคือยังไม่รู้ว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำไมฉันถึงไปอยู่ในห้องพี่เขาในสภาพนั้น ฉันเสียตัวให้เขาไปแล้วรึเปล่าหรือยังไง แล้วใครเป็นคนถอดเสื้อผ้าให้ฉันล่ะ แล้วถ้าเกิดเราเกินเลยไปแล้ว ทำไมเขาเงียบเฉยอยู่ เขาไม่คิดจะรับผิดชอบเลยหรอ
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป
ฉันก็ยังคงไม่ได้คำตอบ ว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะยัยเกี๊ยวไม่ยอมโดดเรียนไปที่มหาลัยเลย แต่วันนี้คาบบ่ายไม่มีเรียน ฉันต้องไปที่มหาลัยให้ได้!
"วันนี้ไปมหาลัยนะเกี๊ยว"ฉันพูดแบบนี้ทุกวัน
"แกเป็นอะไร คะยั้นคะยออยู่ได้ ไหนบอกให้พี่เหนือเลิกกับแฟนก่อนไง"มันชักสีหน้าใส่ คงรำคาญฉันเต็มทน
"แกคิดว่าพี่เขามีแฟนแล้วจริงๆหรอ"
"ไม่รู้สิ แต่แกก็เชื่อว่าพี่เขามีแฟนไปแล้วนี่"
"ก่อนหน้านี่อ่ะใช่ แต่ว่าคืนนั้นที่ผับเขาไม่ได้ควงแฟนเขาไปผับน่ะสิ เขาอาจจะยังไม่มีแฟนก็ได้นะ"
"แกก็เลยจะไปตามจีบพี่เขา?"
"เปล่า...แกจำคือนั้นที่แกพาฉันไปผับได้มั้ย ที่จริงฉันไม่ได้กลับบ้าน ฉันไม่รู้ว่าคืนนั้นมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง ตื่นขึ้นมาฉันก็อยู่บนเตียงของพี่เหนือ แถมไม่มีเสื้อผ้าติดตัวสักชิ้น"ฉันยังไม่เคยบอกเรื่องนี้กับยัยเกี๊ยว คืนนั้นมันคิดว่าฉันกลับบ้าน
"ห๊ะ!!!"
"ชู่วๆ เบาๆสิ"ฉันรีบเอามือปิดปากมันไว้ ก่อนคนที่โรงอาหารจะรู้หมด
"แกกับพี่เหนือได้กันแล้ว"ยัยเกี๊ยวยังคงอ้าปากค้างตกใจ
"ไม่รู้"ฉันส่ายหัวไปมา ฉันยังหาคำตอบไม่ได้ไง
"ไม่รู้ได้ไง แกอยู่ในสภาพนั้นบนเตียงพี่เขา ต้องมีอะไรแล้วแน่ๆ"
เอ้า! ยัยนี่แทนที่จะปลอบใจเพื่อน ทำให้ฉันคิดมากไปอีก!
"เพราะอย่างงี้ไง ฉันถึงอยากไปถามให้แน่ใจ ฉันจำอะไรไม่ได้ มีแต่พี่เหนือเท่านั้นที่รู้"
"งั้นไปกันเลย"