สองพ่อลูกพากันเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำ เสียงหัวเราะคิกคักดังเล็ดลอดออกมา พร้อมเสียงป๊ะ ป๋า ป๊ะ ป๋า
เปียกแน่ เสียงตีน้ำขนาดนั้นเปียกแน่ ๆ พ่อของลูกน่ะเปียกแน่ ๆ
“คนดีคะ”
“คะ” รีบขานรับทำไมก่อน เดินไปหาถึงหน้าห้องน้ำทำไมด้วย ชะโงกหน้าเข้าไปอีก ไม่คือเลยไข่ แบบนี้ไม่ได้ ไม่เป็นคนดีของเขาแล้วไง ทำไมทำตัวเชื่องกับเขาแบบนี้
อย่านะไข่ 3 ปีเชียวนะไม่ใช่ 3 วันหรือ 3 เดือนที่เขาเคยหายไป ที่ผ่านมามันเจ็บปวดแค่ไหนหัดจำบ้าง
ใช่ เจ็บปวดมาก ฉะนั้นให้เขาทำแค่หน้าที่พ่อก็พอ หน้าที่ผัวไข่ไม่ต้องการ แม้จะอยากบ้างบางทีแต่ไข่มีตัวช่วย! ไข่ไม่ง้องูอาเป้ง
“ป๊ะป๋าวานหนูไปเอาเสื้อผ้าให้ทีค่ะ ดูสิเปียกหมดแล้ว” เปียกมากเชียวล่ะ ตั้งใจเปียกไหมถามก่อน เหมือนจงใจอยู่นะตั้งแต่ให้เรียกป๊ะป๋าแล้ว
ลูกชายก็สนุกสนานยกใหญ่ เอาเข้าไปสิ นี่แค่วันแรกเองนะ “ป๊ะ ป๋า เปียก ๆ เอิ๊ก ๆๆ”
จากสภาพที่เห็นถ้าให้ออกมาจากห้องน้ำเองมีห
