เดินกลับมาบ้านด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอย่างมีความสุข ใครจะสุขใจเท่าไอ้เป้งตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว เมียก็คืนดี หรือไม่คืนไม่รู้ เท่าที่รู้คือเมียไปไหนไม่รอดแน่ ๆ เท่านี้ก็เพียงพอสำหรับคนอายุขนาดเขา ไหนจะลูกที่น่ารักน่าชัง ธุรกิจที่กำลังไปได้ดี เริ่มขยับขยายกิจการรีสอร์ท
จากนี้คงมีแต่เรื่องดี ๆ
ตุบ!
ไม่ดีสิ เข้ามาในห้องเจอหมอนขว้างใส่หน้าเต็ม ๆ เมียตัวน้อยของไอ้เป้งร้ายจริง ๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้ผัวอย่างเขาหุบรอยยิ้มได้ เมียตีแปลว่าเมียรัก คิดแบบนี้แหละมีความสุขดี
“คนดี นี่หนูยังมีแรงเหลือเหรอคะ” ก้มลงเก็บหมอนแล้วเดินมาที่เตียง นั่งอมยิ้มมองเมียตัวน้อยที่กำลังบึ้งตึงใส่ เห็นเมียหน้างอเพราะโดนเขารังแกแล้วมีความสุขเป็นบ้าเลย
มึงเริ่มโรคจิตเหรอวะไอ้เป้ง
“ออกไปเลยค่ะ ไข่ไม่อยากพูดด้วย” เห็นหน้าระรื่นของอาเป้งแล้วรู้สึกว่าตัวเองแพ้ราบคาบ ไอ้ที่ว่าไม่รัก ๆ อะหลอกตัวเองทั้งนั้น หัวใจผีบ้าไม่เคยหมดรักค
