บทที่ 89

1335 Words

"คุณเข้ามาในห้องฉันได้ยังไง" "4 4 4 4" "ออกไป" ลืมเรื่องนี้ไปเลย แต่เขารู้ได้ยังไงว่าเธอพักอยู่ห้องนี้ "ทำไมจะมาแล้วไม่บอก" "แล้วทำไมฉันต้องบอกด้วย" "อย่าลืมสิว่าเรามีสัญญาอะไรต่อกัน" "คุณฉีกสัญญาทิ้งได้เลยค่ะ" "ถ้าจะฉีกกันง่ายๆ ขนาดนั้นแล้วจะมีสัญญาขึ้นมาเพื่ออะไร" ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่รู้สึกโมโห เขาก็โมโหไม่ต่างกันที่เห็นเธอนั่งทานข้าวอยู่กับไอ้หน้าสลอนนั่น "ในเมื่อคุณมีผู้หญิงที่จะใช้ชีวิตร่วมกันแล้ว คุณยังจะต้องการสิ่งนั้นจากฉันอยู่ทำไมล่ะคะ" โบนัสหมายถึงลูกที่จะเกิดจากเธอ "ผู้หญิงที่ไหน" "เรื่องนั้นช่างมันเถอะค่ะ เพราะถึงยังไงฉันก็ไม่มีค่าอะไร ในสายตาคุณอยู่แล้ว" "เตรียมตัวกลับด้วยกัน" เขาก็ไม่รู้จะแก้ตัวเรื่องนั้นยังไง เพราะเขาก็เคยพูดไว้ ถ้าไม่เพราะหลายๆ เรื่องที่เธอทำเขาคงไม่พูดคำนี้ออกมาหรอก "เสียใจค่ะ ฉันจะทำงานอยู่ที่นี่" "อยากอยู่ใกล้ไอ้สารวัตรนั่นมากนักหรือไง" "ใช

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD