ยั่วรักสามีนิตินัย บทที่ 116
"อือคุณ!" เกือบริมฝีปากของเธอถูกอีกฝ่ายครอบครองโดยไม่ทันตั้งตัว
"จะหวงไว้ให้ใคร"
"หวงไว้ให้ใครล่ะ ทำงานมาเหนื่อยๆ น้ำก็ยังไม่อาบ"
จากที่กำลังพยายามจูบอยู่เมื่อสักครู่ สายตาคมมองต่ำลงไปดู..
"คุณมองอะไร"
"คงกำลังพอดีกิน"
"คุณ!" ทำไมเธอจะไม่เข้าใจ เพราะวันนั้นเขายังบอกว่าเธอเค็มอยู่เลย "ตกลงคุณเป็นหลานของเจ้าสัวพิศาลจริงไหมเนี่ย"
"บางทีผมก็คิดแบบนั้นนะ หรือท่านเก็บผมมาจากถังขยะ"
"โอ๊ย..ฉันไม่อยากจะพูดกับคุณแล้ว คนอะไรลื่นยิ่งกว่าปลาไหล" ไม่ว่าเธอจะพูดอะไรเขาก็ต่อความยาวสาวความยืดไปได้เรื่อย
"ลื่นสิ ก็น้ำเยอะ"
งับ! "อืมม!!"
มือหนายื่นขึ้นมาบีบจมูกของคนที่กัดต้นแขนเขา
พอเขาปล่อย หญิงสาวก็รีบหายใจเอาอากาศเข้าไปในปอด
"ใครบอกให้กัดล่ะ"
"คุณก็ปล่อยฉันสิ" มือเรียวผลักอีกฝ่ายให้ออกห่าง ก่อนที่เธอจะรีบเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัว
"ไม่ต้องล้างดีนักก็ได้นะ เดี
