ยั่วรักสามีนิตินัย บทที่ 121
"สวัสดีค่ะฉันชื่ออินเลิฟ"
มือหนาเอื้อมไปดึงร่างของเธอเข้ามากอด เมื่ออีกฝ่ายก็แนะนำตัวกลับ ความรู้สึกแบบนี้ไม่รู้ว่ามันก่อตัวขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไร แต่ที่รู้อยากจะกอดเธอไว้แน่นๆ
"อึดอัดค่ะ"
"ผมกอดแน่นไปเหรอ"
หญิงสาวตอบโดยการพยักหน้า
"งานแต่งของเรายังคงจัดวันเดิมไหม"
"ก็ไม่รู้สิคะ เจ้าบ่าวยังไม่ขอแต่งงานเลย"
"แต่งงานกับผมนะ"
"คุณไม่เสียดายอนาคตของตัวเองหรือคะ"
"ทำไมผมต้องเสียดาย"
"ฉันคิดว่าคุณอยากจะใช้ชีวิตโสดให้มันคุ้มกว่านี้ คุณเพิ่งเรียนจบมาไม่ใช่เหรอคะ"
"ฟังนะอินเลิฟ อนาคตของผมอยากมีคุณเดินเคียงข้าง นั่นมันถือว่าคุ้มที่สุดในชีวิตผมแล้ว"
"คุณพูดแบบนี้ก็เป็นด้วยเหรอ"
"พูดเป็นสิ"
"เห็นแต่พูดปากไม่ดี"
"ก็แต่ก่อนผมตั้งตัวไม่ทันนี่ กลับมาก็รู้ว่าตัวเองมีคู่หมั้น"
หญิงสาวเงียบไปครู่หนึ่ง เพราะเรื่องนี้เธอก็มีส่วนผิดอยู่มาก แต่ถ้าไม่เพราะแม่โกหกว่าตั
